header004

 

 

film satiricus

AMERICAN MADNESS (VS, '32) ***  IMDB

Humanistische bank en paniekerige rekeninghouders

Het leven gaat niet altijd over rozen bij de Union bank. Integendeel, een medewerker krijgt gangsters op bezoek, de directeur moet zijn staf tevreden houden, zijn vrouw baalt van haar avonden alleen, en, alsof dat nog niet genoeg is, komt er een run op de bank van paniekerige rekeninghouders.

Waar zijn de bankdirecteuren vandaag de dag zoals deze Dickson, die zich inzet om zijn verliefde personeel nog gelukkiger te maken? Of die weigert om zijn bank te laten overnemen? Of die per se wil investeren in zaken die ogenschijnlijk de wind tegen hebben (zie onderstaande link). Wat een held!

Het is al een illusie om te denken dat er aan het hoofd van om het even welke bank nu iemand staat die betrokken is bij alles, die bij wijzen van spreken bij personeelsproblemen achter de afschriftenmachines gaat staan. In de wurggreep zijn ze, van de aandelenmarkten, en dat gaat niet altijd goed, zoals iedereen die in 2008 een blik op een krant heeft geworpen zal hebben gezien.

De film dateert uit die crisistijd en was dus een regelrecht protest tegen de paniek van die dagen. Capra trok zijn zwaard als moraalridder en sloeg op wie hij vond dat er aan die crisis ten grondslag lagen. Directeuren zonder verbeelding, hebberige rekeninghouders, mensen die misbruik maken van vertrouwen. Piassen worden hier uitgedeeld alsof het een spel kaarten betreft. Iedereen die niet romantisch is, krijgt er een.

De film is ondanks het moraal hartstikke leuk, dankzij het temperamentvolle acteerwerk van Walter Huston. Hij lijkt hier een beetje op Harrison Ford uit de betere Indiana Jones' films. Elke scène met hem doet de film leven en je merkt niet eens veel van het wat fletse einde.

Opvallend is hoe Capra, ook maar een mens  natuurlijk, blind voer op bepaald soort scripts. In werkelijk iedere film van hem (uit deze tijd) komt een nobele en romantische man in aanvaring met saaie en fantasieloze groep mensen, zit alles zo tegen dat de man aan het kortste eind lijkt te trekken, maar de nobele persoon heeft zoveel goeds gedaan dat hij dankzij vriendschappen toch overwint. Denk aan Mr. Smith goes to Washington, Meet John Doe, You can't take it with you, Mr. Deeds goes to town. Het ongelooflijk goede van zijn films stoort me geen seconde want ze zijn echt zonder bijbedoeling. Capra stimuleerde niks anders dan charmant humanisme. En hij had ook de acteurs in zijn films die zulke goede rollen geloofwaardig konden spelen: James Stuart, Walter Huston, Gary Cooper. Ik denk dat van de huidige generatie niemand dat zo zou kunnen.

American madness op dvdtalk.com, cinema.nl, avclub.com, filmfanatic.com

 

 

Naar volgende kritiek >>

Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage

Naar twee minuten uit de film

 

Site en teksten © Desatiricus.nl