AMERICAN PSYCHO (VS, '00) **** IMDB
Nihlistische moordyup in excellente regie
Yup trekt het moderne leven niet meer zo en wordt ter variatie van zijn serieuze leven een moordenaar. Hij komt er verbazingwekkend makkelijk mee weg. Waarom dan niet doorgaan?
Het opmerkelijke van American psycho vind ik het lot van de regisseuse van deze film: Mary Harron. Ze begon in 1994 met I shot Andy Warhol, een heel aardig verhaal over Valerie Solanas, de radicale lesbiënne die de Society for Cutting Up Men (SCUM) had bedacht en het vervolgens zinnig leek om Andy Warhol uit de weg te ruimen. Verder maakte Harron de ook goed ontvangen film over Betty Page. Harron komt uit de punkwereld en het lijkt me te makkelijk om daar haar dwarse houding mee te verklaren. Dwars is ze hoe dan ook in haar onderwerpkeuze.
Misschien niet verbazend dat Hollywood niet op haar films zit te wachten maar Harron maakte ook American Psycho. Die film werd behoorlijk goed ontvangen, bij kassa en pers. Ik vond het een goede, onderhoudende film, bovendien bespaarde het me de moeite om ooit aan dat boek van Bret Easton Ellis te beginnen (te dik).
Gelukkig maar dat zij deze film maakte en niet Oliver Stone, wat aanvankelijk de bedoeling was. Je ziet het al voor je met al die schots-en-scheve-camera-maniertjes en flitsflats-montage van hem. Christian Bale niet als Patrick Bateman? Het scheelde weinig, denk ik. Nu is Bale zelf een ster, maar in 2000 was hij dolgelukkig met deze kans.
Laten we verder weinig woorden verspillen aan het nihilisme en het commentaar op inhaligheid waar deze film over gaat. Iedereen snapt wel al dit verhaal over een yup die seriemoordenaar is in zijn vrije tijd niet te serieus moet worden genomen. Ik doe dat in elk geval niet.
De film levert hier en daar sublieme spottende beelden op, zoals wanneer hij met twee hoeren bezig is en hij meer geniet van zijn eigen gespierde lichaam in de spiegel dan van de seks. Harron laat Bateman vooral een potsierlijk ventje zijn in plaats van een echte serial killer die iemand als Brian DePalma ervan gemaakt zou hebben. Is dat de gevoelige, vrouwelijke visie?
Ik heb alleen een groot probleem met het script. De omslag in Batemans karakter is vreemd. Waarom zou de moordenaar de behoefte hebben om alles op te biechten? Ook in Rules of attraction, een ander Ellis-verhaal, is dat erg onnozel aangepakt. Het doet denken aan stoplichtscenarioschrijven. Je hebt alleen maar rood en groen. Zulke tegenstellingen zijn veel te makkelijk.
Wat is het dan treurig dat Harron sindsdien alleen maar tv-dingetjes heeft mogen maken. Zulke talenten zijn zeldzaam!
American psycho op rogerebert.com, cinema.nl, popmatters.com, reelviews.net, digg.be, sensesofcinema.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage