header004

 

 

film satiricus

BAISERS VOLÉS (FR, '68) *****  IMDB

Waardeloze detective in verrukkelijke komedie

Antoine Doinel krijgt een serieuze relatie en wordt schoenverkoper. Na een korte verliefdheid op de oudere vrouw van de schoenenverkoopster gaat hij detectivewerk doen (hij is daar heel slecht in) en komt vervolgens van het ene in het andere rare klusje terecht. De relatie staat onder druk.

Het is aan het begin even zoeken naar wat voor vlees je in de kuip hebt bij Baisers Volés. Is dat hectische acteren van Jean-Pierre Léaud echt grappig? Is die versnelde scène in het hotel echt leuk?

Loslaten die hokjesgeest! Truffaut leefde nog in een tijd dat hij mocht doen wat hij wilde. En hij wilde een nieuwe film maken van zijn semi-autobiografische Antoine Doinel-typetje. In Les quatre cent coups was Doinel nog een kind en in deze film (negen jaar later gefilmd) is hij adolescent, maar nog steeds dezelfde acteur: Jean-Pierre Léaud.

Een parade van interessante lichtvoetige scènes. Vooral de merkwaardige baantjes van Doinel zijn geestig maar ook zijn relaties worden smakelijk beschreven. Truffaut veroorloofde zich heel wat uitstapjes buiten de traditionele opzet van: ik beschrijf alleen wat de hoofdpersonen overkomen. Ook al is Antoine de rode draad, soms nemen de bijrollen ineens de film over.

Truffaut verstond verder de gave om alleen te laten zien wat boeiend is. Heel wat moderne filmmakers zouden een boel kunnen leren van deze film, hoe 't kaf van het koren te scheiden.

Interessant vond ik te weten dat veel anekdotes uit het leven van Truffaut zelf komen, zoals Doinels rampzalige periode als soldaat. Truffaut was een deserteur, deed een zelfmoordpoging, en werd uiteindelijk ontslagen. Hoe beter kan je het leven schetsen als je de draak steekt met jezelf? Zo deed Sam Fuller dat ook bij The big red one en Charlie Kauffman in Adaptation.

Plus opmerkelijk veel improvatie. Ik kan er bijvoorbeeld erg van genieten als wanneer Léaud valt in een stoeigevecht en Truffaut toch doorfilmde. Je ziet de dokter zelfs grinniken. Of neem al die brutale Parijze straatopnamen. Alleen door het helemaal los te laten heb je die spontaniteit, die je zo zocht, te pakken.

Baisers voles op culturevulture.com, sensesofcinema.com, cinema.nl, nrc.nl, chroniscope.com

 

 

Naar volgende kritiek >>

Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage

Naar de trailer

 

Site en teksten © Desatiricus.nl