BEN HUR (VS, '59) ** IMDB
Hoe een losliggende dakpan je leven kan veranderen
Het scheppingsverhaal vanuit de visie van Ben Hur.
In Ben Hur is alles nadrukkelijk en dat vergalde flink mijn plezier. Het drama is nadrukkelijk drama, de gemeenheid nadrukkelijk gemeenheid, de liefde nadrukkelijk liefde (gepassioneerd kussen en het gezicht wegdraaien), de gesprekken nadrukkelijk gesprekken, het genieten nadrukkelijk genieten, zelfs de scènes zijn nadrukkelijk scènes. De muziek is de meest nadrukkelijke filmmuziek die ik ooit heb gehoord.
De film duurt letterlijk uren terwijl na de wraakneming de spanning is verdwenen. Ik verveelde me dood.
Ik ben een grootse film! schreeuwt de film uit. Zo oubollig van toon. Terwijl in deze tijd Queneau al zijn vernieuwende romans schreef en Billy Wilder zijn schunnige komedies maakte.
Soms wordt het onbedoeld hilarisch. Neem bijvoorbeeld het moment dat een galeischip zinkt en Ben Hur fluitend op zijn elvendertigst gevangenen gaat bevrijden. Of hoe hij tegen een paard zegt dat het een anker is in zijn paardenteam. Erg Monty Python.
Het spektakel aan het einde maakt wel weer wat goed. Niet kinderachtig al die duizenden figuranten zoals bij de paardenrace, het hoogtepunt van de film (waarvoor je je eerst door twee uur film heen moet ploeteren).
Afgezien van dat alles, werd ik vooral geboeid door Charlton Hestons langwerpige mond. Het is een rare, gekke mond. Als hij gepijnigd kijkt, doet zijn mond al het werk.
Ik vind dat de titel beter had gekund. Waarom niet: Ben Hur of hoe je leven kan veranderen door een losliggende dakpan.
Ben Hur op cinema.nl, dvdverdict.com, filmcritic.com, dvdtimes.co.uk, moviemaster.de
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage