IL BIDONE (IT, '57) ***
Een tragikomisch schelmenverhaal. Oplichters proberen hun slag te slaan op diverse plaatsen in het land, maar ze moeten natuurlijk oppassen dat een van hen elkaar geen poot uitdraait.
Il bidone is Fellini's eerste film na La strada. Maar de film blijkt al snel erg tam vergeleken daarmee. Het kan best zijn dat de beste momenten van 8 1/2, die ik erg fraai vond, mijn geest vertroebelden in verwachtingen. De oplichtersverhalen zijn wel leuk om te zien, vooral de allereerste, met die boerinnen die niet beseffen wat ze doen.
Slecht is het niet. Broderick Crawford (Willie Stark in All the king's men) en Richard Baseheart spelen degelijk. Vermakelijk waren hun belevenissen ook. Ze blijken niet alleen criminelen te zijn maar ook mensen. Soms herinnerend aan Jim Jarmusch' Down by law.
Deze criminelen moeten in groten getale hebben rondgelopen in Italië. Het is er ook wel het land voor. Nergens voelde ik me tijdens reizen zo veilig als in Italië, maar nergens in Europa heb ik zoveel ouderwetse pickpocketeurs in actie gezien.
Een passage, uiteraard die van Vargas' uitbundige feest, is van grote schoonheid. Niemand kon zo mooi feestjes regisseren als Fellini. Bovendien had Il bidone een van de betere eindes die ik ken. De grap is dat er best wat mensen verbijsterd waren van dit einde. Eentje om op weg naar huis over te babbelen.
Maar me oprollen en wegdragen, nee, daarvoor vond ik de film toch te gewoontjes. Alsof Fellini al zijn visuele fantasie had verbruikt en hiermee stoom afblies in een conventionele film. Il bidone is wel prima voor iedereen die voorzichtig wil kennismaken met 'een Fellini'.
Il bidone op imdb.com, filmref.com, combustiblecelluloid.com, dvd-center.de, nrc.nl, sensesofcinema.com