BLACK AND WHITE (VS, '99) **
Een zachte jongen en een keiharde tante, 'niet om aan je moeder voor te stellen'. Jongen krijgt twijfel aan kerk. Keiharde vrouw wordt verliefd.
Waar deze film om draait, staat bijna met hoofdletters tussen de ondertiteling: er is geen goed en slecht, maar een beetje goed, een beetje slecht. Dan heet de film ook nog eens Black and white voor degenen die het nóg niet begrepen. Dus je weet dat ze wat krijgen, je weet dat ze verdacht wordt, je weet dat hij illegaal onderzoek doet, je weet dat zij erachter zit. Kortom: gesneden koek.
Het enige wat Black and white bereikt is dat de film op tweederde lichtelijk spannend wordt door de gecompliceerde situatie. Maar je kunt geen film kijken waarin je hoopt dat je op tweederde eens lichtelijk spannend gaat worden. Een film moet als mes door boter snijden.
Een troostprijs is dat Gina Gershon de hoofdrol speelt, en niet eens zo onverdienstelijk. Ze was een actrice die begin jaren negentig haar beste tijd beleefde (The player) en na Showgirls in tv-series terecht kwam. Sinds kort is ze weer beroemd vanwege de claim van een journalist dat ze een tijdje Bill Clinton achter zich aan had. Maar is dat nog nieuws?
Enig resterend amusement is om tijdens de (quasi) seksscènes in deze film voor te stellen hoe de partners van de desbetreffende acteurs kijken. Dat is heel raar kijken. Je zit voortdurend jezelf af te vragen of de kussen niet te echt zijn.
Black and white op imdb.com, sofacinema.co.uk, apolloguide.com, filmcritic.com, movie-vault.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage