BON COP BAD COP (CAN, '06) *** IMDB
Prettig brutale tatoeagekillerkomedie
Lijk ligt bovenop een bord op de grens van Ontario en Quebec. Midden op de taalgrens. Dat betekent: twee detectives die moeten samenwerken, een Engelstalige en een Franssprekende Canadees. De een rijdt met zijn verroeste bak over stoepen, en de ander ambieert een bureaubaan.
Het lijk blijkt te zijn geplaatst door een ijshockeyfan die zo pissig is over de uitverkoop van het Canadese ijshockey aan Amerikaanse competities dat hij maar iedereen gaat vermoorden die daar mee te maken heeft.
Geen schaamte in deze film: een en al clichés. Twee tegengestelde karakters, de boze bazen, een ontvoerd dochtertje, interesse in elkaars vrouwen, een plot in de havens, een seriemoordenaar. Nogal een hoog 48 Hours, Lethal weapon en Running scared gehalte.
Het ergste cliché is de tekens (tatoeages) die de seriemoordenaar achterlaat op zijn slachtoffers. Het idee is stompzinnig en vreemd. 'Wat ben je daar aan het doen?' 'Oh, ik heb net iemand vermoord, en ik ben er nu een tatoeage op aan het maken, vind ik mooi, beetje plagen van politie en zo.' Hoe kom je aan stroom?' 'Nou via de accu van mijn auto. Je moet wel praktisch zijn als seriemoordenaarartiest.'
Toch werkt de film wel omdat ie, geheel in de geest van 48 hours, prettig brutaal is. Ook is het aardig dat Colm Feore als Patrick Huard veel plezier hadden in hun rollen en het maar wat goed uitkwam dat Feore vloeiend Frans spreekt en Huard Engels. Ze passen goed bij elkaar. Het zal hebben gescheeld dat Huard zelf het idee bedacht en mede het scenario schreef.
De film is een stuk droger dan de gemiddelde Amerikaanse actiefilm. Als de Ontarioër een kakelvers lijk laat zien, zegt de Canadese agent bewonderend: 'Hij [de moordenaar] had wel een mooie slag.' Als een moordende mascotte zijn achtervolging moet doen via de trap, blijkt dat zijn poten te groot zijn en neemt hij de lift. Als ze in een bar (om en om) afgetuigd worden, dan laten ze elkaar (om en om) afgetuigd worden, met als excuus dat ze elkaar niet verstaan. Verder een live knokpartij met een arrogante tv-presentator en een onvergetelijke actiescène in een brandend huis.
Soms wat te hip, te veel bijgesfeerd met computer en scheef vastgehouden camera's, maar toch een stuk leuker dan bijvoorbeeld Die hard 4.0. Echte minpunten zijn alleen de stomme rockmuziek tijdens spannende scènes en de verschrikkelijke casting van de slechterik.
Bon cop bad cop op apolloguide.com, kqek.com, qwipster.net, sep7.ca, filmcriticsunited.com, spout.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage