THE BOSTON STRANGLER (VS, '68) **** IMDB
Moordentertainment met psychologisch sausje
Kille seriemoordenaar blijkt een patiënt met een meervoudige persoonlijkheidsstoornis. Hij wordt onderzocht door een volhoudende wetenschapper.
Geweldig acteerwerk van Tony Curtis. Hoe en waarom dat geweldige kan ik niet echt uitleggen. Ik heb daar helaas nauwelijks verstand van. Nou ja, ik snap het wel een beetje. Hij komt op mij over als een soort Sylvester Stallone. Maar hij blijkt een Sylvester Stallone die heel overtuigend in iemands huid kan kruipen. Het is een heel moeilijke rol, simpel en een killer tegelijk zijn, en toch geloof ik hem.
Een film met durf. Zoals veel splitscreens. Soms onnodig maar 't geeft wat smaak aan de film. Het zich verrassend ontvouwende script. Het plot doet er niet eens zo toe (en wat een moraal je dan ineens krijgt... zoiets kon toen nog).
Ronduit modern zijn de stukken waarin Curtis de discussies met onderzoeker Henry Fonda vermengt met herinneringen. Dat is vaak nagedaan en veel slechter bovendien. Mensen hebben er vaak geen idee van hoe vlot en hip de oude films zijn, veel hipper en vlotter dan de hipste en vlotste films van deze tijd. Bij The Pirates of the Caribbean bijvoorbeeld verveelde ik me drie uur lang te pletter terwijl The Boston strangler geen moment saai is.
Ik ben zo enthousiast over hoe de film vermaakt, dat ik eigenlijk vergeet wat de film doet. Hij presteert het om moorden te tonen en dan ook nog eens de moordenaar ermee weg te laten komen. Het is met flair gemaakte lijkenpikkerij.
Nu worden er aan de lopende band zulke films gemaakt, maar in 1968 was dat toch andere koek. Je kunt bijvoorbeeld aan de recensie van Roger Ebert lezen hoe ontsteld hij was in '68.
Is moord entertainment? Ik weet het niet. Moordentertainment is in elk geval van alle tijden, want wat dacht je van die oude Romeinen met hun gladiatorenspelen?
The Boston strangler op rogerebert.com, crazy4cinema.com, sensesofcinema.com, movie2movie.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage