BRIGHT YOUNG THINGS (GB, '03) *** IMDB
Portret geboorte roddelpers mist scherpe grappen
De geboorte van de roddelpers, feestjes, en een machtige Canadese baron, begin twintigste eeuw in Londen. Stephen Fry maakte dit portret, denk ik, omdat hij wild was van de boeken van Evelyn Waugh. Nou ben ik ook gek van de boeken van Evelyn Waugh, maar dit verhaal vind ik niet een van zijn leukste.
De film is best vermakelijk. De vraag of de majoor nu wel of niet de boel aan het oplichten is. Adams verwikkelingen of hij kan gaan trouwen. Incidenten van Adams lichtzinnige vriendenclubje bij autowedstrijden, bij feestjes. Ze zijn decadent en onzinnig maar toch stelen ze je hart, die dandy's.
De geboorte van de roddelpers, waar dit verhaal om draait, geeft een excuus om heel wat feestjes in beeld te brengen. Die zijn met overdrijving in beeld gebracht. Vooral stuitend is hoe ze in de macht zijn van een Canadese baron (gespeeld door een verdwaalde Dan Aykroyd).
Bij elkaar wel wat leuke dingen (gepassioneerd acteerwerk ook nog) maar toch blijft de film koud aanvoelen. Het probleem van Bright young things is, denk ik, heel simpel: de film is niet grappig genoeg. Andere boeken van Waugh, zoals The loved one, zijn veel absurder. Ik las laatst dat Buñuel die graag had willen verfilmen. Maar hij had er geen geld voor! Wat eeuwig zonde!
Het blijft toch een beetje oppervlakkig, al die oppervlakkige geesten, in een wereld die ons in 2000-zoveel niets meer zegt. Misschien was Stephen Fry ook weer voor het blok gezet door laffe producers maar hij moet zelf toch ook wel vraagtekens gehad hebben bij het resultaat. Humor is zelden goed als mensen in de film de hele tijd lachen. Wat valt er voor de kijker dan nog te lachen?
Bright young things op theguardian.co.uk, salon.com, popmatters.com, digg.be, filmkrant.nl, nrc.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage