CERCLE ROUGE (FR, '70) **** IMDB
Eindelijk een film die echt is wat je er vooraf van hoopte
Twee criminelen vinden elkaar. Ze proberen samen een kraak. Eerst een ontsnapping, dan karakterschetsen, dan een heist.
Al kijkend kom je er snel achter dat Cercle rouge eindelijk zo'n zeldzame film is die echt is wat je ervan had gehoopt. Misdaadcinema zonder vergissingen. En niet van een Amerikaan, maar van een Fransoos die gek was op Amerika: Melville (die zelfs zijn naam veranderde in die van de schrijver van dat walvissendrama), en het beter doet, een misdaadfilm maken, dan de Amerikanen dat doen.
Soms is er een kwartier lang geen dialoog. Soms wordt dat wat te veel van het goede, zoals tijdens de voorbereiding van de overval. Maar je blijft achteraf zoveel scènes herinneren! Dat heb ik zelden meer sinds het montagemensen verboden is om opnamen langer dan drie seconden te laten duren. Anders raken we verveeld! Maar we raken meer verveeld van films die flut bieden.
Met zelfvertrouwen kun je alles, zoals perfect casten. Mattei (een geslaagde serieuze rol van Bourvil, beter bekend als maatje van Louis de Funés) geeft thuis altijd als eerste altijd de poezen te eten. Zo iemand is natuurlijk meteen charmant. Alain Delon is hier op zijn koelst, denk ik. Nog koeler wordt parodie. Yves Montand is hier een smeerlap die uitzinnige deliriums beleeft.
Je moet voor zo'n film een zwak hebben voor mysterieus misdaadgedoe. Maar wie heeft dat niet? Deze film treft ons daar waar we ons het zwakst voelen, de fascinatie voor een wetteloze wereld.
Een minpunt is misschien dat Cercle rouge een echte mannenfilm is. Kwam er een vrouw in voor? Melville gaf zelf toe dat hij dat niet goed kon. Mogen wij ook wat lol hebben tussen de bergen romantische komedies? Vrouwen vinden het trouwens ook een leuke film, is mijn ervaring. Misschien wel omdat de film vol zit met echte kerels.
Cercle rouge op rogerebert.com, popmatters.com, dvdverdict.com, epinions.com, dvdsavant.com, critikat.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage