LE CHAT ET LA SOURIS (FR, '75) **** IMDB
Een van de alleronbekendste leukste films ooit
Ex-inspecteur heeft vreemde relatie met alles. Met zijn werk, dat hij beter doet als hij gestopt is. Met zijn dochter, die opeens met zijn collega trouwt. Met zijn hond, die de ene keer dienst weigert en de andere keer niet. En met zijn vriendin, die hij vrolijk van moord beschuldigd, als een voortdurend kat en muis-spelletje.
Je moet weer een keer zo'n film als deze van Claude Lelouch zien om te zien wat dat ook al weer was, een regisseur die zijn eigen gang gaat. Deze film lijkt wel door een groep boze anti-je-eigen-gang-gaan-filmhaters weggestopt te zijn in de kelders van de wereldcinema. Een van de alleronbekendste leukste films die ik ken.
La chat et la souris is geen gemakkelijke film. Het tempo ligt onvoorstelbaar hoog, je buitelt van de ene in de andere scène. Een fraaie overgang interesseerde Lelouch niet zo. Het gaat hem om de essentie te laten zien en dan wegwezen. Zo kun je plotseling verrast worden door een ingelaste flashback, dan weer door een opname die helemaal buiten het verhaal lijkt af te spelen.
Het duurt een tijd voordat je begrijpt waar de film nou heen wil. Zijn we ook niet meer zo gewend. We willen duidelijkheid! Romantische komedie! Thriller! Drama! Dit blijkt een verfijnde komedie zonder artistiek geneuzel. Bij Lelouch hoef je geen seconde te staren naar veelbetekenende blikken. Mensen komen eerder per ongeluk in beeld voor.
Dat zeg ik wel, geen artistiek geneuzel, maar in deze film wordt juist heel veel geprobeerd. Hoogst merkwaardig vond ik dat een karakter soms de gedaante van de camera aanneemt. (En soms niet, en hoe dat zit, snapte ik niet.)
Hoogtepunt van dat proberen zijn de scènes in de auto of achterop de motor dwars door Parijs. Twee agenten proberen op die manier te kijken hoe lang de moordpleger nodig gehad moet hebben. Je hoort de stemmen van de auto gezellig kletsen en je ziet ondertussen de Arc de Triomphe voorbij flitsen, en je zit met de neus op de straatstenen.
Echt iets voor een hedendaags MTV-videoclipje, zou je denken, maar dit was 1975! Superieur stukje cinema. Het maakt misschien iets duidelijker als je weet dat Lelouch autocoureur was. Hij maakte ook een indrukwekkend filmpje waarin hijzelf van links naar rechts door Parijs scheurt, en alle verkeerslichten negeert... (zie onder). Als hij daarbij iemand had aangereden, was het voor een goed doel geweest.
Zijn tijd ver vooruit, Lelouch, door gewoon te knutselen. Er zat ook een stuk in waarin mensen praten en je slechts sombere muziek hoort. Ook daarvan moet je zeggen dat Lelouch dat per ongeluk uit heeft gevonden.
Le chat et la souris op spiritualityandpractice.com, cinema.nl, dvddrama.com, cinemafrancais.fr
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage
Naar anderhalve minuut uit de film en naar het filmpje 'C'etait un rendez-vous'