CHE (IT, '72) **** IMDB
Halfnaakte vrouw met servetje om en blauw been
Een Amerikaanse reizigster wordt tijdens reizen door Italië bijna verkracht. Ze ontsnapt en loopt halfnaakt het huis van de kunstverzamelaar Noblart binnen. Daar wonen familieleden of vrienden, dat wordt nooit helemaal duidelijk, die daar op Noblarts kosten leven. Daar krijgt het meisje een bizarre affaire met Alex, een man die ervan geniet om tafeltennisballetjes onder zijn sandaal kapot te trappen.
Dat rare gegeven was een kans voor Polanski om vreemde karakters te schetsen (zonder vervelende types), grappige scènes in te lassen, een beetje lichtzinnig te zijn, alle karakters evenredig aan bod te laten komen (zonder dat je ze gaat begrijpen zoals meestal de bedoeling is), en ook nog iedereen vol overtuiging te laten acteren.
Che is heel vaak neergesabeld. Daar vraagt de film met zijn merkwaardige sfeer ook wel om. Het is een film waarvan de logische filmkijker zich afvraagt: 'Wat kun je hiermee?' Volgens de verhalen begon dat al bij de producer, die aldoor che? zei toen hij de film zag.
Volgens mij is dat een goed teken voor een artiest. Alleen zo kun je je tijd vooruit zijn. En wie weet zal ooit iemand in 2091 roepen hoe we moeten jubelen om deze film.
Bovendien levert Marcello Mastroanni hier een komische wereldprestatie als vunzerik die zich kleedt als agent en met harde takjes slaat. Ik genoot erg van zijn uitbundige, ongeremde acteerwerk.
Bij radicaal absurdisme moet je anders genieten. Van het dwalen door een onbekend huis. Van een lichtzinnige sfeertje zonder plat te worden. Van onpeilbare types. Van stijlvolle pikanterie. Van het in andermans levens kunnen vallen en daar opgenomen kan worden zonder dat het iemand kan schelen waar je vandaan komt. (Nancy zit in een kamer. Heeft ze zich toegeëigend. Ineens lopen Amerikaanse toeristen binnen die Engels en Italiaans praten. Nancy wordt met een hoofdknik opgemerkt en ze doet onmiddellijk mee in een discussie over taal.)
De acteurs doen het leuk, een mooie vrouw loopt naakt rond (met een servetje om en een blauw been) en natuurlijk het allemens mooie decor ergens aan een meer in Italië. De Filmkrant haalt dan nog aan dat de film ook een beetje over Polanski's eigen leven gaat en dat hij in zijn karakter in deze film met zichzelf spot. Wat wil je nog meer?
Che? op rogerebert.com, 10kbullets.com, scoopy.com, filmkrant.nl, romanpolanski.net
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage