LE CHINOISE (FR, '67) ** IMDB
Conventies overboord gooien alsof het water is op een schip
Een huis waarin allerlei twintigjarigen de hele tijd iets zeggen over communisme, soms klassikaal, soms recht in de camera. 'Cultuur is afgeschermd van actie.' 'Maar het esthetische effect is imaginair.' Zulke dingen.
De film is niet mooi maar dat hoort bij Godard. Hij probeerde een soort beeldfarce te maken. Dat is leuk voor grafisch aangelegde personen maar ik had er geen lol in. Of ik had er het geduld niet voor. De boekenkast met een boek erin (het rode boekje) vond ik het enige leuke grapje.
Deze film is zo abnormaal dat het geregeld niet om aan te zien is. Moest de satire net zo wazig zijn als de geuitte communistische taal? Ik begrijp geen enkel gesprek van deze mensen, van wie ik ook niets leer, maar dat was ook niet de opzet. Ze moesten denk ik zoveel mogelijk overkomen als gehersenspoelde idioten. Dat lukt wel.
Dan zijn er nog die primaire kleuren, waarvan iemand ze omschreef alsof er een doek van Mondriaan was omgevallen en zijn kleuren heeft gelekt op de film. Raadselachtig. Net als de dame die 'au secours!' roept en met vliegtuigjes speelt. Of een Nederlander, Lex de Bruijn, die een Rus speelt.
Ik hou van aparte dingen maar deze film had een onsje minder gemogen! Of de film heeft de tand des tijds niet overleefd, of ik ben nog niet toe aan dit pretentieuze Godard-project.
Wat je deze film moet nageven, is dat deze tegendraadse montage nu in zowat ieder MTV-programma voorkomt. Een goed voorbeeld vind je bij de stukken met het liedje 'Mao Mao'.
Le Chinoise op dvdtimes.co.uk, dvdverdict.com, cinema.nl, filmkrant.nl, popmatters.com, villagevoice.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage