|
||
|
CIAO MASCHIO (IT, '78) *** IMDB Filosofisch commentaar op ingesleten mensengewoonten Gerard Lafayette (Gérard Depardieu) loopt rond met een aapje, communiceert met een fluitje, wordt verkracht door een groep danseressen ('om te proberen hoe het is'), vindt King Kong dood aan het strand van Manhattan, en heeft een affaire met een vrouw van 65. Raar? Allicht. Dat was vast de bedoeling van Marco Ferreri: hier is mijn film, doe ermee wat je wilt, 't zal mij een zorg zijn. Hij was nog een echte filmmaker die zijn eigen gang ging. De film biedt wel filosofisch, spottend commentaar op allerlei ingesleten mensengewoonten. Die krijg je gelukkig niet hapklaar geserveerd. Ikzelf vond Ciao maschio het meest lijken op een klacht over moederschap. Waarom anders doen de moeders zo raar in deze film? Een man is in de ogen van deze vrouwen een wezen om zwanger van te raken, en als ze het eenmaal zijn, zwanger, gaan ze dingen eisen. Terwijl het kind van de man, de aap, hem net zo lief als een echt kind, door hen wordt genegeerd, bespot, weggehoond. Zelfs het acteren lijkt dubbelzinnig want de acteurs krijgen enorme vrijheden in deze film. Dan doen ze dingen die ze niet van elkaar verwachten en daardoor krijg je vreemde reacties, alsof dit een oefenopname is. Ferreri laat ondertussen de camera lopen alsof hij er bij is gaan zitten om hun acteermoeilijkheden te observeren. Dat oogt allemaal misschien niet netjes maar het is een keuze voor een levensechte stijl, waar niet iedereen achter zal staan, omdat we het niet gewend zijn. Buiten Ferreri ken ik alleen Lynch die zulke dingen probeert. Voor jong en ongeduldig publiek zal het niet werken. Geen film waar je de harten van een klas pubers mee wint. Deze film zal een flinke uitdaging zijn geweest voor zowel Depardieu, toen nog een jong acteur, en Marcello Mastroianni, om te acteren zonder je aan een verhaal vast te houden. Ze blijven consequent in hun optredens hoewel ik ze niet zo interessant vind. James Coco slaat zich er het beste doorheen als Andreas Flaxman, heerser van zijn wassenbeeldenmuseum, en werkgever van Lafayette (Depardieu). Op een of andere manier deed deze film me verlangen naar weer doelloos rondlopen in een vreemde stad. Zo is Ciao maschio ook een beetje. Ciao maschio op mondodigital.com, dvdholocaust.com, scoopy.com, cinema.nl, cinematografo.it, apolloguide.com
|
||
|
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage Naar twee minuten uit de film en naar een gesprek met Ferreri over de film
|
||
Site en teksten © Desatiricus.nl |