CLUNY BROWN (VS, '46) ***** IMDB
Celluloidhoning in meesterwerkje van Lubitsch
Liefdesverhaal begint met een man die hoofdpersoon lijkt maar niet is, een 'miauw' zeggende dame, een Tsjech die een huis komt binnengestormd en daar niets te zoeken heeft, en een verstopte gootsteen. De Tsjech, Belinski,wordt ondergebracht op Brits landgoed (het is Tweede Wereldoorlog en Belinski moet volgens een paar Oxford-studenten goed beschermd worden). Daar ontmoet hij voor de tweede keer Cluny Brown, want zij is daar als meid, omdat haar oom, de voogd, dat goed voor haar vindt.
Er is door Lubitsch krachtig gericht op het gepassioneerde spel van iedereen en niet zozeer op fysieke kolder. Zo oogt de film heel modern. Ik leerde hier weer een boel nieuwe, uitmuntende acteurs kennen: Charles Boyer, de sensuele (denk aan de miauw-passage) Jennifer Jones, Helen Walker, en Peter Lawford.
Leuke, ongewone en charmante hoofdpersonen. De een is een dame die loodgieter wil zijn, de ander is een charismatische professor. Iemand als Belinski doet je vanaf het eerste moment voor hem innemen (tenzij je zelf zo stijfjes bent als de Carmels of de Wilsons). Deze film laat zien hoe belangrijk het is om echt charisma te hebben.
Afgezien van het feit dat ik helemaal ontroerd was door de verliefdheid tussen Belinski en Cluny, genoot ik van de subtiele spot. In deze film zie je een spottende schets van allerlei soorten mensen die er toen waren, upperclass, not so upperclass, en underclass. Ze gaan allemaal vrolijk over de knie met hun eigenaardigheden.
Verder opmerkelijk vond ik dat er van niemand te veel is. Bijvoorbeeld Cluny Brown en Belinski, de hoofdpersonen, zijn ook bijfiguren in de levens van de anderen. Vaak zijn ze apart van elkaar opgenomen in passages van anderen. Gaat de film niet net zo goed over het gevecht tussen Andrew en Betty? Als hij zegt dat ze een ruzie hebben gehad waar 'heel Londen' over spreekt, dan zegt zij: 'Als wij een ruzie hebben, zeg het me dan, dan kunnen we er achteraf een goed gesprek over hebben.' Zo zijn er ook twee bediendes, waarvan de een hoog opgeeft van de andere, omdat hij haar ooit met volle overgave kruimels van het bed zag rapen.
En dan heb ik het nog niet eens over de dialogen gehad! Dit is nou een lesje charmante cinema van heb ik jou daar, pure celluloidhoning, met een warmte die je zelden voelt in films.
Cluny Brown op dvdclassik.com, filmdeculte.com, dvdtimes.co.uk, sensesofcinema.com, ernstlubitsch.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage