CROSSFIRE (VS, '47) *** IMDB
Prikkelende passages met Gloria Grahame
Mitchell (de verdachte) gaat vertellen wat hij nog allemaal herinnert van de nacht. Hij was dronken, hoort zichzelf mee instemmen om met een cafebezoeker naar diens kamer te gaan, ziet zijn maten binnenkomen, ziet alleen nog wazige flarden, vertrekt, komt in een nachtclub, en wordt ineens wakker in het huis van een danseres aldaar. Dan komt er een man binnen die, alsof het nog niet erg genoeg is voor Mitchell, erg ingewikkelde verhalen begint te vertellen.
Die passage, nou, je reinste mysterie. De ontrafeling verder is iets minder interessant. Wel is het boeiend genoeg om te kijken dankzij bijvoorbeeld prikkelende passages met Gloria Grahame. In deze film heeft ze weer een paar geweldige one-liners.
Paar opmerkelijke details. Detective Finlay, die met zijn pijp verdacht veel lijkt op Graham Chapman van Monty Python (neem hem dan nog serieus!). Robert Mitchum, de ster, in een voor de film goed uitpakkende bijrol. Het onverwachte motief racisme (wat in het originele verhaal homofobie was).
Het mooiste van de film is de stijlvolle regie van regisseur Dmytryk. Originele nachtopnamen. Een van de vroegste voorbeelden van beelden vanuit een dronkenmansperspectief. Zweet op de gezichten. Een van de betere voorbeelden van klassiek zwart-wit lichtspel. Leg deze film eens naast het overgestileerde Righteous kill die ik pas heb gezien, wat een verschil!
Minpunt, misschien, is het gebrek aan actie. Er is veel gepraat. Dat maakt de spanning wel intens, dat wel, maar af en toe knallen als in The big heat is soms ook niet verkeerd. Toch, als ik het vergelijk met skischansspringen, is dit een stuk interessanter.
Crossfire op variety.com, combustiblecelluloid.com, filmsgraded.com, filmcritic.com, dvdverdict.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage