DAKOTA (NL, '74) ***
Piloot van Dakota vliegt vaak heen en weer naar Curaçao. Hij doet ook wat duistere zaakjes. Op zeker moment moet hij de hele oceaan over met zijn Dakota om te vluchten.
In tegenstelling tot het vrij domme Blue movie van Wim Verstappen is zijn Dakota wel een leuke film om naar te kijken. Al was het alleen al om die tijd! Het zijn de pakken die ze dragen, de sigaren die ze roken (in een bank; bankdirecteur gaat daarna op een terrasje drinken), de huizen langs de straten, de afrokapsels, de jaren zeventigheid van een man als Kees Brusse, de interieurs.
Het is een langzame film, maar wel uiterst sfeervol, zoals zowat al die films uit de tijd, toen Godards uitvinding van de jumpcut nog niet zo zwaar mishandeld was door de filmindustrie.
Dit is vliegeniersromantiek maar ik ken niet veel films over dit onderwerp, dus best aardig om te observeren. Een man met zijn toestel. Ook al vind je de film misschien niet zo interessant, Kees Brusse speelt die man goed. Vooral de passage dat hij over de oceaan vliegt, vond ik interessant. Steeds bijtanken, motor stuk, automatische piloot aan. Zou hij zelf hebben gevlogen? Zo niet, dan is het door Wim Verstappen geloofwaardig opgelost.
Ook aan Dakota zie ik wel minpunten. De dialogen zijn te braaf uit het hoofd geleerd. Willeke van Ammelrooy komt nog even langs voor een zinloze bijrol, net als Monique van de Ven, maar die liep volgens Cinema.nl halverwege de film weg.
Het gaat erom, net als andere films met bezige mannen, de manie van die kerel te aanschouwen, die de lucht in móet. Een stoere vent maar zodra hij uit gaat leggen waarom hij het doet, wordt hij ineens potsierlijk. Moeten ze ook niet doen, die stoere mannen.
Dakota op imdb.com, movie2movie.nl, cinema.nl
Naar overzicht Wilde aardbeien filmdatabase
Er is geen trailer