DINNER RUSH (VS, '00) ** IMDB
Arrogante bal als hoogtepunt van kookkampioenschap
Een pandemonium van gebeurtenissen op één avond in een drukbezocht Italiaans restaurant. Maffiosi die een schuld willen innen, eetcritici die over de vloer komen, licht dat uitvalt (kaarsen worden van stal gehaald), ruzies over modern en ouderwets koken.
Sommige karakters zijn treffend en blijvend, zoals de arrogante bal Fitzgerald (de mij onbekende Mark Margolis, hoewel ik hem al in veel films moet hebben gezien, hij speelde zelfs in Scarface), die bij de introductie van de serveerster zegt: 'Snappen jullie nu waarom ze altijd hun naam zeggen?' of over de kunstwerken zegt: 'Kunst in een restaurant, dat is net zoiets stoms als garnalen in een galerie.' De barman die tegen betaling vragen beantwoordt en ze allemaal weet.
Maar het draait niet om fraaie karakters. Het gaat om de weergave van een druk restaurant. Dat zal wel heel realistisch zijn gedaan. Koks vliegen elkaar in de haren, er staat een rij voor de deur, serveersters rennen af en aan. Maar ik vind daar niets aan. Dan ga ik wel naar een restaurant en niet naar een film.
Het punt waar ik over val, denk ik, is de commerciële bodem van deze film. Koken is een trend en daar moet dan maar een film over gemaakt worden. Dat levert geld op. Vervolgens verzinnen we talloze soapachtige verhaallijnen, we huren altijd capabele acteurs als Danny Aiello in, monteren de kookscènes in razend tempo, alsof de koks meedoen aan de Olympische Spelen, onderdeel hectisch koken.
In drie weken is deze film klaargekookt, en in het restaurant van de regisseur zelf, dat zie je er niet aan af, maar dat maakt de film ook niet beter.
Dinner rush op popmatters.com, reel.com, rogerebert.com, epinions.com, villagevoice.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage