LE DOULOS (FR, '62) **** IMDB
Slechteriken die niet echt slecht zijn
Silien is bevriend met een agent en een gangster. Die gangster is Maurice Faugel, die vanwege juwelen ergens in een buitenwijk iemand om zeep helpt en dat dan rustig ontkent bij de politie. Faugel pleegt vervolgens een kraak maar die is verklikt en het lijkt door Silien. Silien wast zijn handen in onschuld, want hij deed alles juist om Faugel te redden van de ondergang (zegt hij).
Verhaal volgen, je sympathie die op de proef wordt gesteld; Le Doulos eist wel dat je een beetje oplet. Dat ben ik haast niet meer gewend. De handelingen van Silien zijn grotendeels de beelden van een verteller.
En aan die kop van Belmondo zie je het ook niet: is hij nou vriendelijk of een rat? Eerst denk je een poos: wat een smerige verklikker, waarna je gaat denken: o nee, toch goed, om daar toch weer aan te twijfelen. Zoals hij een vrouw zowat knock-out slaat, niet iets voor een good guy.
Melville's verhaal loopt net een paar stappen voor de kijker uit en speelt origineel met de sympathie die je als kijker voelt voor karakters.
Ik was niet zo wild van een dergelijk ingewikkeld misdaadverhaal maar je kunt de film ook anders benaderen. Volgens iemand op Imdb is dit dé film over ambiguïteit en daar zit wel wat in. Alles in deze film kan twee kanten op, tot en met het wel iets te overdreven slot aan toe.
En als zo vaak in Melville's gangsterfilms zijn de slechteriken niet echt slecht. Ze zijn gewoon mensen die iets willen. Geld meestal.
Le doulos op cinepinion.com, rogerebert.com, cinema.nl, zelluloid.de, eyeforfilm.co.uk, dvdcritiques.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage