THE DREAMERS (FR, '03) ** IMDB
Bertolucci, echte kunst hoor
Meisje en twee jongens (waarvan een broer is) wonen samen en ontdekken hun seksualiteit. Omdat broer het niet kan, moet de Amerikaanse huisgenoot met zus vrijen op keukenvloer. Ondertussen bakt broer een eitje. Ze geven elkaar seksopdrachten, zoals masturberen in een hoekje van de kamer.
Voor ouders van deze jonge kinderen zal het toch even doorbijten zijn geweest om deze film te gaan zien. 'Moest dat nou, al dat bloot?' 'Dit is Bertolucci, echte kunst hoor.' Bertolucci doet bijvoorbeeld niet moeilijk over een piemel, wat in de filmwereld nog steeds een flink taboe is.
Wil je meer dan deze taboes, dan is daar een lawine aan filmcitaten, die je niet veel letterlijker dan deze manier zou kunnen laten zien. Zo wordt bijvoorbeeld de spurt door het Louvre uit Bande à part herhaald.
De film ziet er verder heel stijlvol uit. Het spel is ook niet slecht. Bertolucci is natuurlijk verre van een prutser. En hij doet wel iets met die erotiek, in tegenstelling tot mensen als Tinto Brass. Diezelfde opname van de piemel heeft een verrassende wending.
Maar het is geen film voor cynici, en dat treft niet. Ik heb niet zoveel met communisme en straatopstanden. Het thema van 'de schoonheid van de jeugd' doet me ook niets. Waar ik me dan wel in zal herkennen, de menselijke kant, is er niet, want daar praten deze drie nooit over, en geen van hun karakters komen uit de verf, want ze zijn vooral betekenisvol bedoeld.
Het is vooral een film waar Bertolucci veel lol aan beleefde met filmcitaten, jeugdherinneringen. Ik proef toch te veel de zelfde zoete smaak van Stealing beauty. Dat is een van de weinige films waar ik van ben weggelopen.
The dreamers op rogerebert.com, reel.com, salon.com, digg.be, theguardian.co.uk, popmatters.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage