ESCAPE FROM NEW YORK (VS, '81) *
In Manhattan tiert de misdaad welig en dus: punks, hoeren, gangsters, autowrakken, brandjes, wapperende papieren, veel geschreeuw. Nog meer mooie clichés: de intens gemene schurk, de onoverwinnelijke held, een schurkachtige president.
Het verhaal is zo stom, het acteren zo slap, de fantasie zo dwaas, de muziek zo slecht, de stijl zo afgrijselijk, dat het ja, cult wordt, maar cult in herhaling (na Escape from L.A.) is denk ik geen cult meer, of je moet een cult in overtreffende trap hebben, wat misschien cult is voor de ware cultliefhebbers.
Men neme een detail dat Snake in zijn been wordt geschoten door iemand die hem daarna zonder aarzeling gaat helpen. Vijfentwintig man schieten hun machinegeweren leeg op een helikopter zonder deuren. Ze missen. Pam Grier met een mannenstem. Kurt Russell die loopt alsof hij te prikkelende deodorant heeft opgedaan. Wat een gekke achternaam ook, Plissken.
Je krijgt er geen hoogte van of alles nu met een satirische knipoog is gemaakt of dat John Carpenter echt zo graag dwaze films maakt. Het staat me bij dat er vroeger meer van dit soort rare doemfilms werden gemaakt, Mad max bijvoorbeeld, Waterworld (van '95), Running man, die allemaal nauwelijks standhouden tegen de tand des tijds. Nu wordt de toekomst anders neergezet, meer gewoon, zoals in Minority report, Strange days, Code 46 of I, Robot.
Escape from New York op imdb.com, reelviews.net, cinemafantastique.be, crazy4cinema.com, filmcritic.com, reel.com