FAIL-SAFE (VS, '64) ***
Bommenwerper vliegt richting Moskou, passeert zijn fail-safe-punt door een ongelukje, en dan moet de Amerikaanse president de baas van het centraal comité bellen en zeggen: Sorry joh, we gaan Moskou bombarderen.
Het is aardig om het verschil te bekijken tussen twee films die tegelijk uitkwamen en precies hetzelfde onderwerp totaal anders aanpakten. Fail-safe is de rechttoe rechtaan sobere spanningsfilm, terwijl Dr. Strangelove met esthetiek, cynisme, fantasie en humor naar het onderwerp kijkt. Fail-safe maakt daarom de beste beurt bij mensen die niet zoveel op hebben met kunst en fantasie, terwijl Dr. Strangelove meer op het lijf is geschreven van de mensen die iets anders willen dan het gewone. Niet voor niets begon regisseur van Dr. Strangelove, Stanley Kubrick, nog een rechtszaak tegen Sidney Lumet, regisseur van deze film.
Het verschil voor mij is dat ik Dr. Strangelove elke dag wel kan bekijken, dankzij onder andere wereldprestaties van Peter Sellers en George C. Scott, terwijl Fail-safe me al snel zou vervelen de tweede keer.
Er is niet zoveel meer dan het verhaal. Het is nogal wiedes dat de president van Amerika zweterig zal worden en ook dat ze een beetje heen en weer bellen, wat heel moeilijk verloopt, met aan beide haviken die roepen om vergelding.
Er is ook niet zoveel indrukwekkend acteerwerk. Henry Fonda is gewoon Henry Fonda maar dan president, en hij is nobel, wat het verhaal een beetje raar maakt. Dit plot zou geen Amerikaanse president bedenken. Walter Matthau is wel grappig als de Macchiavelistische professor. Fritz Weaver maakt het meeste indruk als instortende kolonel Cascio, terwijl hij maar een bijrol heeft.
Waar Fail-safe het wel van moet hebben, is de spanning, die ervoor zorgt dat je geen telefoon opneemt tijdens de film, geen bezoek aan de wc brengt, niet eens de vuilniszak buiten zet.
Helaas in 2000 nog eens overgedaan.
Fail-safe op imdb.com, dvdverdict.com, filmcritic.com, filmsgraded.com, cinema.nl, moria.co.nz, dvdbeaver.com