FRENZY (VS, '72) ***
Man wordt ontslagen in bar. Hij komt bezopen bij zijn ex-vrouw, doet moeilijk, en is de volgende dag de eerste verdachte als ze dood is.
Frenzy staat bekend als de film waarmee Hitchcock terugkeerde naar de schokeffecten. De film had helaas voor mij niet de magie als bijvoorbeeld de films met Grace Kelly, toch het sterkste tijdperk van Hitchcock. Het geheel oogt daarvoor te slordig en rommelig. De nadrukkelijk schokkende scènes deden mij niet veel. Als je eenmaal een film als Henry hebt doorstaan, schokt maar weinig meer.
Het verhaal heeft ook een paar te ongeloofwaardige wendingen die andere scripts van Hitchcock niet hadden. Zo is het wel extreem toevallig hoe Blaney de klos is. Nog stommer is dat Blaney, als hij hoort dat zijn ex-vrouw is omgekomen, uiterst kalm blijft. Wie zou niet buiten zinnen raken?
Maar er zitten wel momenten in waarvoor je graag een film kijkt. De hele episode waarin Rusk Blaney's vriendin mee leidt, waarna de camera ineens de trap afloopt, is behoorlijk origineel (zie de link hieronder). Er zijn meer experimenten met geluid en beeld, zoals het gericht zijn op de deur en er gebeurt verder niets. En er is net als in Family plot meer luchtigheid dan je van Hitchcock gewend bent, zoals de agent die de wonderlijke gastronomie van zijn vrouw moet ondergaan.
Ook vond ik het spel van Barry Foster, intussen overleden, heel erg goed. Aan de ene kant dat maatjesgedoe, aan de andere kant dat andere. Het maakt dat je verrast bent over hoe het verhaal zich ontwikkelt. Ook commissaris Alex McCowen is zo'n inspecteur die je wel in elke film zou willen zien.
Toch is het zoals veel Hitchcocks net allemaal iets te makkelijk. Er is een vleugje kunst, een vleugje karakter, een vleugje humor, maar het zijn toch in de kern voorzichtige films die mikken op een breed publiek.
Frenzy op imdb.com, rogerebert.com, dvdtimes.co.uk, dvdverdict.com, cinema.nl, movie2movie.nl, britmovie.co.uk