GIULETTA DEGLI SPIRITI (IT, '65) **** IMDB
Wervelende Fellinishow met Fellinilogica
Giuletta, echtgenote van een succesvolle en overspelige zakenman, worstelt met demonen uit haar verleden. Tijdens een séance blijft een koppige geest hangen. Die waarschuwt haar er wat aan te doen.
Het punt is, en dat is al heel vaak aangehaald in kritieken, dat Fellini nauwelijks een verhalenverteller is. En in een film als 8 1/2 valt dat niet op. Dat ging over zijn eigen leven en schetste nog wel levendige, interessante personages. Dan vallen de stilistische passages heel mooi op hun plaats. Anders is het in deze film, waarbij de stilistische passages de stukken zijn waar de film eigenlijk om draait.
Het poppige spel van Fellini's vrouw, Giuletta Masina, kan het ook niet opnemen tegen de Mastroianni in topvorm in 8 1/2. Ze is een soort Warren Schmidt (About Schmidt) maar in vrouwelijke vorm. Ze zal wel al het geks in de rest van de film moeten neutraliseren maar dit karakter is zo neutraal dat er geen smaak meer aan zit.
Toch is het volgens mij niet de matige film waar iedereen het voor houdt. 'Men kan een film neit met woorden beschrijven', zoals hij zelf zei. Hij doet er in elk geval zijn best voor! Het is een Fellinishow met een Fellinilogica, waarbij hij 8 1/2 nadoet maar in kleur, en meer aangedikt. Die passages zijn misschien minder naturel maar ze kunnen niet anders dan ook weer indruk maken. De virtuositeit in montage en muziek zijn prachtig om te zien. De stukken met buurvrouw Suzy zijn fantastisch. Die arriveert in hemelbed op het strand en laat zich graag in boshutjes omhoog hijsen om daar te wachten op hitsige jongemannetjes (liefst twee tegelijk).
Een boosaardig sprookje voor volwassenen, daar lijkt het bij tijd en wijlen op, en gedrenkt in Fellinifantasie smaakt de film het beste. Het bezoek van Giuletta aan het vrijzinnige, decadente huis van Suzy stak ver boven de rest uit, vond ik. Bovendien heeft Giuletta meer horrorachtige momenten in de film dan in enig andere film van Fellini. Daar zie je volgens mij een directe invloed op David Lynch.
Het schijnt dat Fellini op zijn set aandacht gaf aan iedereen, tot de kleinste rollen aan toe. Dat kan verklaren waarom iedereen in zijn films zo opmerkelijk enthousiast speelt, en dan vooral de vrouwen. Aardig is ook dat die vrouwen vreemde, extravagante wezens zijn zoals je ze zelden tegenkomt in films. Giuletta zelf is wederom de uitzondering. Waar haal je ook zo snel een vrouwelijke Mastroianni vandaan?
Giuletta degli spiriti op apolloguide.com, combustiblecelluloid.com, dvdtimes.co.uk, cinema.nl, dvdtoile.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage