GOLDEN BRAID (AUS, '00) **** IMDB
Subtiele zedenschets aan de hand van een haarlokje
Klokkenmaker ontwikkelt obsessie voor haarlok die hij in antieke kast vindt.
Zijn obsessie voor zoiets simpels als een haarlok (hij bevredigt zichzelf er onder andere mee), vond ik amusant om te zien. Soms heb je dat iets onnozels als een haarlok je gedachten gaat beheersen. Dat heet: grilligheid.
De film werkt deze obsessie uit en regisseur Paul Cox heeft er geen moeite mee om zoiets ongewoons neer te durven zetten.
Er is meer in deze film: de subtiele sneer naar de christelijke Australische achtergrond (man die in alles een straf van God ziet, hoort verbaasd aan dat zijn vrouw hem gaat verlaten), de subtiele zedenschets. In de verte herken je de hand van De Maupassant, op wiens verhaal deze film is gebaseerd.
Ik vond dat persoonlijke verhaal boeiender verteld dan doorgaans in zulke films. De vrouw die gek op hem is maar geen hoogte van hem kan krijgen. Hoe vaak eindigt dat wel in clichés? Hier dus niet. Ook al is de film heel traag, word je op den duur gek van die klokken, toch is het in zijn eenvoud een prachtige film, ook dankzij de manier waarop Chris Haywood zijn Bernard neerzet.
Dat komt door dat dwaze haarlokje, dat net als de levens in de film ook de film zelf op zijn kop zet.
Golden braid op scoopy.com, sover.net, sensesofcinema.com, filmjournal.net, cinema.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage
Er is geen trailer