GOMORRA (IT, '08) **** IMDB
Mannen in trainingspakken in kleine keukentjes
In het Napels van de camorra heersen bendes, ruikt het aldoor naar oplichterij en moord, en worden de wetten op alle mogelijk manieren overtreden. Of je nu werkt in een naai-atelier of aan de slag gaat als chemisch afval-verwerker, het maakt niet uit, iedereen krijgt er op zeker moment mee te maken.
Ja, het is weer een staaltje docurealisme wat je in deze film krijgt te zien. Doet denken aan Syriana. Ook hier een verhaallijn of vijf, praktisch gebouwd rondom thema's zoals het ronselen van loopjongetjes, de stress in het dagelijkse leven van bewoners, chemisch afval verwerking, jonge gangsters die zichzelf al als Al Capone zien. Het doel: alles nog echter filmen dan het echte leven.
Het is ook geen toeval dat de film gebaseerd is op een fictieboek van de met zijn leven bedreigde schrijver Roberto Saviano. Hij liet zien hoe weinig we eigenlijk weten van de camorra. Die is in misdadigheid de Palermitaanse maffia voorbij is gestreefd. Die camorra is helemaal niet een bende die de boel regelt, het zijn een heleboel bendes die elkaar afknallen.
Dat boek is met veel gevoel in beeld gebracht door Matteo Garrone. Pakkende passages tussen flats, in kleine kamertjes, op het strand, bij verlaten gebouwen. Net zoals Gaghan deed met Syriana wordt geschetst hoe de camorra iedereen treft. Alleen de allerhardsten blijven overeind. Ook weer een parallel met de olie-industrie.
De film vereist geduld. Maar de uitgebreide verhaallijnen trekken steeds meer aan de kijker en net als bij grote broer Syriana kan het niet anders dan een grote indruk nalaten. De film gaat ook niet over de top door het geweld, want dat is 'functioneel'.
Bij docurealisme hoort ook echter dan echt spel. En dat klopt: er waren nogal wat amateuracteurs betrokken. Niemand is druk bezig met acteren, er wordt gewoon realistisch gedaan, door mensen die je daar ook verwacht, en van wie je het niet verwacht dat ze dat zo goed kunnen. Drie acteurs zijn later gearresteerd op verdenking van banden met de camorra...
Fantasie bestaat niet meer in de wereld van het docurealisme en vanuit maffiafilmoptiek zou het daarom wel eens de eerlijkste film over dat wereldje ooit kunnen zijn. Dit is precies zoals het is, met lelijke mannen in trainingspakken in kleine keukentjes, die zonder emotie zeggen: 'Ik moet die twee omleggen.'
Gomorra op cinema.nl, villagevoice.com, salon.com, nrc.nl (1), nrc.nl (2), cinemorto.it, close-up.it
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage