EL GRAN CALAVERA (MEX, '49) *** IMDB
Porren in de zwakke plekken van de rijken
Een directeur van een groot bedrijf is voortdurend ladderzat omdat zijn vrouw is overleden. Hij gooit er met de pet naar, komt tien minuten opdagen op werk, complimenteert dan iedereen met het langzame werk, en vertrekt voor weer een ander feestje.
Gelukkig is daar een vlijtige oom, die de verwende familieleden opdracht geeft net te doen alsof het bedrijf failliet is, met als bewijs enkele namaakkrantenknipsels. Daar zal de vader wel van leren.
De vader ontdekt het plannetje al na een dag. De rollen draaien dan om: vader gaat de familie voor de gek houden om hen eens te laten leren niet het handje op te houden de hele tijd.
Een amusant gegeven zoals dat heet en onderhoudend zoals dat heet. Maar echt schaterwerk is dit niet. Daarvoor is het toch niet mal genoeg, hoewel de wanhoop van de niet-werkende familie die ineens moeten werken wel behoorlijk grappig is.
Deze film was de eerste echte film voor Luis Buñuel in lange tijd. In de jaren veertig maakte hij maar een andere film. Het is al snel duidelijk dat deze film van Buñuel meer iets was om geld mee te verdienen. Hij zat daar in Mexico de beroerdste aanbiedingen te ontvangen. De meeste films die hij maakte, interesseerden hem niet. El gran calavera is daarom gewoon niet meer dan goed vakwerk.
Desalniettemin port ook deze film van Buñuel in de zwakke plekken van de rijken, die geen idee hebben hoe ze een stoel in elkaar moeten timmeren, of die en passant meedelen gestopt te zijn met studeren maar wel een nieuwe auto nodig hebben. Geestig vond ik vooral het type van de frisse, spontane, handige en goedaardige knul die uiteraard een oogje krijgt op de dochter van de directeur. Zo fris en spontaan en handig en goedaardig heb ik nog nooit iemand in een film gezien.
El gran calavera op cinepassion.org, dvdtoile.com, filmmuseum.nl, cinema.nl (1), cinema.nl (2)
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage
Naar een drie minuten durend eerbetoon aan Buñuel