header004

 

 

film satiricus

HARD TIMES (VS, '75) ***  IMDB

Schurken die betalen als ze moeten betalen

Man, jaren dertig, illegale boksgevechten. Hij doet mee en wint. Met zijn partner gaat hij in New Orleans meedoen aan nog meer illegale boksgevechten. Dan gaat hij weer, 'naar het noorden'.

De meeste tijd doet Charles Bronson, die bokser Chaney speelt, niets anders dan gewoon kijken. Hij schijnt niet meer dan vijfhonderd woorden in de hele film te hebben. Als hoofdrolspeler! Als hij afscheid neemt, zegt hij niets en gaat hij weer. Gaat het hem ergens om? Welnee. Hij doet het alleen om het geld.

Toch werkt het, deze aanpak van regisseur Walter Hill. Zelfs neutrale toeschouwers moeten sympathie voelen voor Chaney. Je hoopt telkens dat hij niet verliest en nou ja, dat is natuurlijk het doel van deze film, boksen in speelfilmsausje. Chaney is geen Seagalliaanse vechtmachine. Dankzij de koele relatie die hij heeft met een even koele vrouw (Bronsons eigen vrouw Jill Ireland) is de menselijke eer in deze film gered. Bovendien onderhoudt hij een katje.

De film is lang niet zo voorspelbaar als je zou denken. De schurken in deze film zijn niet gewetenloos en, op een uitzondering na, betalen ze als ze moeten betalen.

En zit bovendien deugdelijk in elkaar. Sfeervol gekozen havens van New Orleans. Zorgvuldige verhaallijnen. De gevechten schijnen volgens kenners bijzonder realistisch te zijn gefilmd, met doordachte tactieken en bewegingen. Spannend zijn ze zeker en echt zien ze er ook uit. James Coburn, Michael McGuire, Strother Martin en Margaret Blye spelen hun bijrollen met plezier.

Alleen te dwaas vond ik dat vechters met de blote vuist zo weinig wonden oplopen. Alles wat Chaney overhoudt na een kwartier matten, is een schaafwondje boven zijn wenkbrauw. Ik heb meer verwondingen als ik koffie ga zetten.

Hard times op rogerebert.com, dvdbeaver.com, cinepassion.org, the kopictureshow.com, time.com, cinema.nl

 

 

Naar volgende kritiek >>

Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage

Naar de trailer

 

Site en teksten © Desatiricus.nl