HELL IN THE PACIFIC (VS, '68) ***
Twee man op een eiland (Palau in de Pacific). De een ziet de ander, de ander de een. De een heeft water, de ander wil dat wel. Zo begint dit verhaal.
Het is een trefzekere film, Hell in the pacific, en goed voer voor mensen die geboeid zijn door eiland- en oorlogsfilms. Het is vooral zo trefzeker omdat het zo verdomd ironisch is. Zo heb je twee man op een eiland en nog steeds weten ze niets beters te doen dan oorlogje voeren.
Lee Marvin en Toshiro Mifune spelen de hoofdrollen en ze zijn er volgens mij het juiste type voor. Niet alleen hebben ze genoeg filmsterrenzelfvertrouwen om zo'n rol te doen, maar ze zijn ook wel oerse types. Ik zou bijvoorbeeld Gregory Peck nooit in deze rol hebben gezien. Lee Marvin schijnt veel invloed te hebben gehad op deze film.
Een ander gelukje voor de film is dat John Boorman de regie deed. Ik geloof niet dat zijn filmarsenaal veel eenheid heeft (Point blank, Zardoz, Exorcist, Hope and glory) maar hij is een vakman, en eentje die risico's neemt. Want zo wreed als de oorlog is, zo is deze film ook gemaakt, met twee mannen die elkaar kapot willen maken. En dat is toch niet het type verhaaltje waar je een beetje op rekende: we worden broeders en we lossen het samen wel op.
Aardig is ook dat de kijker onmiddellijk het verhaal in wordt geworpen en er op het einde ook weer uitgesmeten. We leren hun namen niet eens. Dat einde vindt iedereen jammer – en het loopt inderdaad niet over van subtiliteit – maar het is niet zozeer de schuld van Boorman, als wel weer van de studio, die het einde drastisch veranderde.
De argeloze kijker moet wel wat ingeleefd lijden kunnen doorstaan want je wordt een Papillon-achtige toestand voorgeschoteld.
Hell in the pacific op imdb.com, apolloguide.com, dvdtalk.com, eyeforfilm.co.uk, dvdcult.com, variety.com, cinema.nl
Naar overzicht Wilde aardbeien filmdatabase
Er is geen trailer