HELLZAPOPPIN' (VS, '41) ***** IMDB
Pythonesque inventiviteiten in absurdistische klassieker
Een jongeman zou graag wat met een meisje willen hebben, maar haar rijke ouders hebben een of andere sufferd op het oog, die de ouders van de rijke dame hebben uitgekozen. Ole Olsen en Chic Johnson gaan er alles aan doen om dat te verhinderen.
Briljante idioterie alom. Louey, de filmoperator, die zich laat afleiden door de dame naast hem of de dames hij toevallig in beeld ziet. Een giechelende detective in talloze uitdossingen. Mensen die onzichtbaar worden. Een man die een plant (die steeds groeit) voor Mrs. Jones moet afleveren. Hier en daar gruwelijke dijenkletsers (de reuze aansteker, de bazooka bij het kleiduivenschieten) maar daar kijk ik graag overheen.
De inventiviteit van de humor doet denken aan Monty Pyhton, zoals al zoveel eerder is gesignaleerd. Acteurs vragen de filmoperator vragen om een film terug te spoelen, wat je ook ziet gebeuren, met een ander plot. Dat is toch hartstikke Pyhonesque. Net zo Pythonesque is de pratende hond die verbaasd opmerkt: 'Kun je je dat voorstellen, een pratende beer', of de twee acteurs die hun dubbelgangers in de film tegenkomen.
Ronduit geniaal vond het begin, als de acteurs in gesprek raken met de geïrriteerde regisseur, die vindt dat het nergens heen gaat. 'We hebben dit al op toneel gedaan en we willen precies hetzelfde doen', zeggen de acteurs. 'Ja', zegt de regisseur, 'maar je hebt een liefdesverhaal nodig want dit is een film en je hebt geen film zonder liefdesverhaal.'
Vervolgens toont regisseur foto's van de hoofdrolspelers, laat zien waar de eerste episode zich zal afspelen, en dat is het begin van de film, als Olsen en Johnsen zichzelf op een scherm zien sjouwen met rekwisieten.
Meer geef ik niet weg; dit is kijken en genieten. De film zal te radicaal zijn voor velen om te kunnen slikken. Iemand die The naked gun of de Marx Brothers ook flauwe onzin vindt, kan hier beter niet aan beginnen.
Voor mij is het die absurdistische klassieker waar ik altijd op hoopte. Ole Olsen en Chic Johnson zijn de uitvoerders van al deze ver-zijn-tijd-ver-vooruit-zijnde grappen, die al in toneelvorm door Nat Perrin waren bedacht. Ik heb de film meteen twee keer gezien en ik zag dat ik de eerste keer de helft niet had gezien. Bovendien zie je dan pas hoe leuk ook anderen spelen, zoals Martha Raye en Mischa Auer.
Hellzapoppin' op channel4.com, icine.it, timeout.com, totalfilm.com, scifilm.org, cinema.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage
Naar de eerste negen minuten uit de film