THE ICE STORM (VS, '97) *** IMDB
Ouders die stunteliger zijn dan hun kinderen
Het burgerlijke leven in de jaren zeventig viel niet mee. Dat zien we wel aan de karakters in deze film. Relaties staan zonder uitzondering onder druk. Feestjes waarbij mensen sleutels moeten pakken en dan een partner van iemand anders meenemen.
The ice storm moet net als American beauty een ongepolijst portret voorstellen van de achterkant van het typisch Amerikaanse gezin. Beide films zijn onamerikaans onsentimenteel en dat waardeerde ik wel. Het draait eens niet om een verhaal maar om karakters. Het zal wel geholpen hebben dat Ang Lee, van oorsprong Taiwanees, de maker is geweest.
Ik viel voor de dialogen en monologen. Zoals wanneer zij zegt tegen een verliefde man: 'Ik heb al een echtgenoot, ik hoef er niet nog een.' Of als de warrige zoon een spreekbeurt over moleculen houdt in de klas. Hoe de zoon zijn familieleven vergelijkt met the fantastic four. Als moeder en vader op hulpeloze wijze seksualiteit uitleggen. 'Als je iets wilt weten, dan... zoeken we het wel op.'
De details maken The ice storm volgens mij tot een van de betere Amerikaanse speelfilms van de laatste tijd. Net als in American beauty is de kern dat ouders stunteliger zijn dan kinderen. Alles draait om de problemen met de waarheid. Wie durft die onder ogen te komen? De vraag of die waarheid wel zo heel erg belangrijk is als volwassen mens (ik denk dat bij volledige waarheid niets meer zou functioneren), wordt niet gesteld.
Allemaal leuk en aardig, maar dit verhaal van Rick Moody is weer zo'n een knipoogverhaal van Harvard-intellectuelen, die wel eventjes met cum laude-diploma's op zak laten zien hoe banaal het leven wel is van de burgerij. Bah! Ik heb geen idee of Rick Moody zo'n Harvardintellectueel is, of dat hij zich voordoet als een, maar je mist in dit verhaal een eenvoudige ziel van de bedenker. Het is te veel naar de zin gemaakt van hoeders van de goede smaak als de The New York Times Book Review.
Het zijn juist de karakters die zich daar tegen afzetten, Joseph Heller, Bukowski, Will Cuppy, John Irving, die de boeiende werken schrijven. In cinema is Todd Solondz een goed voorbeeld. Bij hem is een zelfde ontmaskering te zien. Zijn films zijn een stuk persoonlijker, grimmiger en eigenzinniger. Amerikaanse recensies van zijn films zijn dan ook bij uitstek slecht. Maar wat zijn zijn flms een stuk genietbaarder dan The ice storm.
The ice storm op reelviews.net, cinema.nl, salon.com, filmkrant.nl, apolloguide.com, rogerebert.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage