JAPÓN (MEX, '02) **
Meneer uit de stad belandt in een gehucht. Daar heeft hij gesprekken met een oudere vrouw, die hij op het laatst vraagt om mee te paren.
Eigenzinnigheid, daar is een groot gebrek aan, en dus ben ik alleen maar blij als iemand als Reygadas iets probeert en dat zelfs mensen zijn films uitbrengen, als tegenhanger van de stroom rotzooi die dagelijks over ons uitgestort wordt.
Helaas is deze film me onverteerbaar gebleken. De scènes zijn mij te langzaam. Daarnaast begrijp ik er niets van en dat irriteert me. De seksscène met een vrouw van zeventig, de titel 'Japan', de parende paarden: waarom? Moet het per se iets zijn? Nee, en als de film me wel trof, had ik waarschijnlijk genoeglijk over die eigenzinnigheid geschreven. Ik zie er niet de schoonheid in die velen er wel in zagen.
Ik zie ook geen interessant verhaal over eenzaamheid. Ik zie alleen een film over een eenzame vent die mij koud laat. En dan kunnen die beeldschone beelden van Mexico me ook niets schelen.
Ik moet het maar net als vele andere als intellectuelen doorgaande mensen met mij slikken en uitroepen tot meesterwerk. Aan de recensie op Cinema.nl kan de lezer zien hoe de tekens van de kunstenaar moet worden opgepikt door de criticus.
Het lukt gewoon niet. Ik heb nooit gezegd dat ik de filmsmaak heb die een filmelite zich graag toeëigent (nog een voorbeeld hiervan: Kandahar). Wat me wel wat doet, is dat de hoofdpersoon in het echt vermoord is, twee jaar na deze film. Dat is een merkwaardig verhaal en daar zou ik meer van willen weten.
Japon op imdb.com, cinema.nl, filmdeculte.com, movie2movie.nl, eyeforfilm, dvdtimes.co.uk, filmcritic.com, filmkrant.nl