JETLAG (FR, '02) ***
Diepvriesvoedselexporteur en schoonheidsspecialiste moeten de laatste hotelkamer in de stad delen omdat er een staking is van vliegtuigen.
Best aardige karakters. Ze zien beiden in hoe gewoon hun werk is en maken er graag grappen over. Binoche en Reno zijn allebei heerlijk losjes in rollen waar ze heel wat meer ei in kwijt kunnen dan in hun standaard filmkarakters, gecompliceerde vrouw versus stoere detective.
De film deed me denken aan Una giornata particolare, waar ook een onverwacht stel bij elkaar komt, en gaat kletsen. Je kunt natuurlijk niet die geweldige film van Scola gelijkstellen aan deze typische romantische komedie maar ik zie altijd liever een goede kopie dan een slecht origineel.
Jammer dat omwille van de spanning toch weer wordt gekozen voor het onvermijdelijke gedoe met vliegtuigen halen, en dat ze niet gewoon blijven keuvelen à la Lost in translation. (Nu herinner ik me ineens dat hij in Lost in translation ook achter haar aan rent.) Dat gekeuvel zou de film een stuk origineler hebben gemaakt.
En het einde, tja, misschien ogenschijnlijk niet zó cliché, maar toch minstens voor de helft wel. Een einde om een einde te hebben. De muziek in deze film was trouwens verbijsterend slecht. (De film werd geschreven door een moeder en zoon en werd gefilmd door moeder (Dannièle Thompson), die haar vak leerde als co-schrijver van films van De Funés.)
Jetlag op imdb.com, cinema.nl, reelviews.net, filmcritic.com, cinopsis.be, eyeforfilm.co.uk, plume-noire.com, vn.nl