JOUR DE FÊTE (FR, '49) *** IMDB
Tati's mozaïekstijl amuseert maar is niet heel erg grappig
Een postbode is de bindende factor van een Frans dorp. Heel even heeft hij een opleving als hij de post razendsnel 'op zijn Amerikaans' wil leveren, maar al snel komt hij als vanouds aan alles toe behalve post bezorgen, want er moet in het dorp van alles geregeld worden.
Voor mij is deze schattige film een bewijs van hoe niet leuk het platteland is. Ik vind het helemaal niet schattig. Dat doet er niet toe verder maar ik moet het toch even kwijt.
Gelukkig is de vernieuwende mozaïekstijl van Tati erg geslaagd. Bijzondere film, daarvoor hoef je alleen maar je ogen open te doen. Bovendien is de film gemaakt door een maniakale perfectionist. De film is ook heel persoonlijk, dat zie je aan alles af.
Maar minder, en dat is toch het belangrijkste voor een komedie, is dat ik veel dingen niet zo heel grappig vind. Dronken postbode die worstelt met scheve stuur, postbode fietst op een hek naast zijn fiets, loopt tegen hooivorken aan, klungelt met een vlaggenmast. Veel snelle muziekjes, rare pasjes; allemaal erg Chaplin en Keaton, en misschien is dat ook de diepere gedachte achter het verhaal van de jaloezie jegens Amerikaanse postbodes.
Het tragische vond ik beter gelukt dan de slapstick. Jour de fête is een film met niet veel antwoorden en dat schept mogelijkheden voor de kijker om er zelf wat van te maken.
jour de fete op cinema.nl (1), cinema.nl(2), cinepassion.org, mymovies.it,filmkrant.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage