LAKEBOAT (VS, '00) **** IMDB
Smakelijke dialogen over de kracht van Steven Seagal
Scheepskok, student nog, komt aan boord van een echt schip en ontmoet echte scheepvaarders. Ene Guigliani mist de boot. Wilde verhalen barsten los. Verder geklets over de kracht van acteur Steven Seagal, hoe nuttig het kan zijn vrouwen vuil te behandelen, en dat iemand eigenlijk balletdanser had willen worden.
Goed materiaal! Het script (dat David Mamet al voor een toneelstuk schreef in 1981) trekt je met gemak in de levens van de scheepvaarders, temeer ze niet per se sympathiek of onsympathiek zijn, maar gewone mensen. In een realistische film zouden ze me niet zo boeien maar wel als ze zo fantasierijk geschetst worden als in Lakeboat. Bijvoorbeeld de Guigliani-anekdote.
Ook al was dit een van de betere David Mamet-scripts, de regie liet hij over aan acteur Joe Mantagna, die me verraste met zijn aardige montage. Denk aan de scène dat de boot door een nauw kanaal vaart, of aan de drie mannen die op de brug die voor zich uit staren, of aan de keukenhulp die door een nauw gangetje loopt met een stofzuiger. Alle visuele mogelijkheden die een boot heeft worden gegrepen en omdat je dat zo goed als nooit ziet in een film, kon ik Lakeboat al waarderen.
Dan is er nog de verrassende tragische kant van alle types, je ziet het vaak al in een oogopslag, dankzij het roerende acteerwerk van minder gewaardeerde acteurs als Robert Forster en Denis Leary. De enige gelukkige is de jongen die het schip kan verlaten. Soms is de film ontroerend, zoals de vriendschap tussen de man die balletdanser wilde worden en de kok.
Ja, misschien ben ik wel iets te enthousiast, dat denk ik eigenlijk wel, want als je goed kijkt, is het met gewone dramatechnieken in elkaar gezet (zoals de anekdote, het onverwachte drama, de gesprekken). Maar het werkt.
Lakeboat op rogerebert.com, variety.com, filmcritic.com, sfgate.com, citypaper.net
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage