UN LONG DIMANCHE DE FIANÇAILLES (FR, '04) ***** IMDB
Jeunets gevoel voor stijl geeft wél emotie
Soldaat uit Eerste Wereldoorlog heeft weinig zin meer in het afknallen van de vijand. Hij wil naar zijn vriendinnetje. De dank hiervoor van zijn vaderland is om hem door het niemandsland te laten rennen. Zijn vriendinnetje wil maar niet geloven dat hij is overleden en gaat op onderzoek uit.
Ik begrijp niet dat Jeunet voor deze film karrenvrachten kritiek over zich heen kreeg.
Laten we bijvoorbeeld het argument van de overstilering nemen. Waarom zou esthetiek emotie in de weg staan? Sautets Le mauvais fils is een stuk soberder gefilmd maar die vind ik niet meer of minder emotioneel. Gevoel voor stijl geeft bij mij juist meer emotie, denk aan de films van Alex van Warmerdam of David Lynch.
Ironisch genoeg heeft juist Jeunet als niemand eerder zo'n realistisch beeld van de Eerste Wereldoorlog geschetst. Die episoden op het slagveld zijn ongelooflijk realistisch, in de trant van Saving private Ryan.
Dan het argument van de romantiek. Heeft niet iedereen zijn eigen visie van de realiteit? Sobere romantiek is altijd goed en uitbundige romantiek is altijd fout. Ik geef toe dat ik niet van tearjerkers hou. Dat komt omdat die tearjerkers meestal saai zijn gefilmd. Als de uitbundige romantiek stijlvol is neergezet, heb ik er minder moeite mee.
Het argument van een teveel aan subplotjes. Een verhaallijn is mager, vindt Jeunet. Hij verweeft alle verhaallijnen virtuoos met elkaar. Het verhaal is daarmee niet slechter dan een film met een enkele verhaallijn. Bovendien valt de film niet eenvoudig in een hokje te stoppen. Er is oorlog, lach en traan.
Ik vind Un long dimanche... een prachtfilm. Ik kan deze film diverse malen bekijken zonder me te vervelen omdat het zo schoon is gefilmd, je er subtiele humor en ontroering in vindt, en ik hou ook van de muziek van Yann Tiersen.
Het enige minpunt, voor mij, is dat het begin dezelfde stijl heeft als Amélie. Gelukkig merk je snel dat dit verhaal een andere toon heeft. Na de absurde komedie van Delicatessen, de feelgood van Amélie, de grauwe fantasie in Cit& des enfants perdus, de horror in Alien 4 is het de beurt aan de oorlogstragedie in Un long dimanche de fiançailles. En zo vindt Jeunet zichzelf steeds uit, terwijl hij trouw blijft aan zijn romantiek, zijn stijl en zijn verbeelding.
Un long dimanche... op filmkrant.nl, cinema.nl, cinopsis.be, dvdtimes.co.uk, eyeforfilm.co.uk
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage