THE MANITOU (VS, '78) ** IMDB
Iets raars proberen te ontrafelen in San Francisco
Een namaaktoekomstvoorspeller krijgt een telefoontje van zijn ex-vriendin. Zij heeft een dingetje op haar rug. Het is geen tumor, maar een foetus. Ze moet geopereerd worden. Dan blijkt het iets met Indianen en medicijnmannen te maken hebben.
The manitou is helemaal geen onaantrekkelijke film, al zal het niet als de meest originele de geschiedenis in gaan. Je zou de film kunnen samenvatten als een The exorcist met indianen. Maar er komt ook een flinke vleug Alien voorbij. Nou is de eerste eerder en de tweede later gefilmd dan deze variant. En om de critici maar de wind uit de zeilen te nemen, wordt er na afloop aangegeven dat de aanleiding een waargebeurd feit is geweest, en dus niet iemand die net The exorcist had gezien.
Het aardige zit hem vooral in het begin, een heel gewone en kalme schets van mensen die in San Francisco wonen en iets raars proberen te ontrafelen. Dan kruipt het mysterieuze langzaam over de ruggewervel omhoog, letterlijk in dit geval. Dat is voordat de film behoorlijk krankzinnig uit de bocht vliegt, met enorm rare hocus pocus -varianten waar de mindere b-film zich niet voor zou schamen. In vrijwel elke recensie komt het woord 'camp' voorbij; dus ook in deze.
De vergissing zit hem in de bombastische aanpak van het mysterie aan het einde. Zeker bij de séance waarbij een man uit een tafel komt zetten, denk je: dit kan wel wat worden! Ook de verschijning van de dropachtige medicijnman is interessant. Bij tegenslag moet hij een paar uur herstellen, waarop dan maar gewoon gewacht wordt.
Maar wat er daarna gebeurt, het ijspaleis, vrouwen met lasers schietende handen, is afronden van een verhaaltje, niets meer dan dat. Had dan helemaal geconcentreerd op de onzin!
Alleraardigst toch die Tony Curtis, die elke rol speelt met een van het scherm afspattend plezier.
The manitou op combustiblecelluloid.com,dvdverdict.com, dvdtimes.co.uk, cinema.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage