MICMACS À TIRE-LARIGOT (FR, '09) ****IMDB
Familie van leftovers maatschappij neemt wraak
Man verliest zijn vader aan een mijn. Op een andere dag is hij getuige van een schietpartij en een verdwaalde kogel eindigt in zijn hoofd. De chirurg laat hem zitten. Dat betekent dat de stoppen elk moment kunnen doorslaan. Een disfunctionerend persoon in de maatschappij eindigt in onze wereld nogal snel als dakloze. Zo ook Bazil. Maar komt terecht in een Micmacfamilie, allerlei eigenaardige figuren die in een rovershol leven, hun rare passies beoefenen, zoals het bouwen van robotachtige wezen van namaakmateriaal, of opgevouwen in de koelkast zitten.
Hij zegt op een dag dat hij de maker van de landmijn en die van de kogel wil terugpakken. De familie aarzelt niet en gaat hem helpen.
Zoals in al zijn films is dit ook weer een volwassen sprookje. Maar wat is daar mis mee? Moet dan alles zo levensecht zijn zoals London to Brighton? De productie is zeer fraai, je ziet het allermooiste lichtvoetige acteerspel, het tempo is hoog, het verhaal loopt als een trein, en er zijn ontelbare geestige details.
Het fijne van Jeunet is dat je naar een regisseur kijkt met een eigen stijl. Hij is geen luie filmer, werkt zich in de naad voor ieder detail, en haat clichés. Dan komt hij opdraven met de hallucinatie van een dodelijke voetbalwedstrijd of een haard die met een klap aangaat of een karakter dat zich opvouwt in een koelkast.
Jeunet denkbeeldige meetlat bij het maken van scènes heeft de volgende eisen: zit er humor in, wordt er een nieuw idee in gelanceerd, kan ik het doen zonder tekst, is de sfeer van de scène zoals ik dat wil. Ik vind het gek dat zijn zinnige cinemaprincipes compleet worden genegeerd bij besprekingen.
Ja, de ongewoonheid van deze karakters werkt een beetje ergerlijk. Ze zijn ook nogal eenzijdig. Maar toch, als de film geestig werkt, en dat doet Micmacs, dan mag alles van mij. Kijk eens naar Chaplin of Keaton of Marx brothers, en zie wat voor karikaturen daar in voor komen.
Het enige smetje aan Micmacs vond ik dat de film te weinig tijd geeft aan rustige momenten om de karakters aan elkaar te laten te wennen. De film is nu beslist niet saai maar je voelt minder empathie voor de karakters dan in de vorige films van Jeunet.
Micmacs op dvdverdict.com, eternalsunshineofthelogicalmind.com, cinema.nl, nrc.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage