MUJERES AL BORDE DE UN ATAQUE DE NERVIOS (SP, '88) *** IMDB
Niet malen om dwaasheid in hectische klucht
Dame ontdekt geheim over haar man. Hij is net vertrokken. Vriendinnen komen langs. Chaos troef.
Ik heb me best geamuseerd met Mujeres al borde un ataque de nervios, al waren de karakters weinig meer dan het bordkarton waar ze uitgeknipt waren. Het amusante zit hem vooral in het knullige van de film. De achtervolging in de tunnel bijvoorbeeld is zo nep dat het een schoolvoorbeeld moet zijn in cursussen actiefilmeffecten voor hoe het niet moet. Ook is de politie zelden eerder in een film zo dwaas geweest. De schietpartij als slot: ai ai ai. Maar Aldomovár, dat is de regisseur, maalt er niet om en dat maakt de film sympathiek.
De kluchtigheid is waar het om draaide en dat valt eraan af te zien. Neem bijvoorbeeld het moment dat ze haar telefoon uit het raam smijt. Of de situatie met de gazpacho, waarvan ze vol vanzelfsprekendheid zegt dat die vol slaappillen zit, en dat is ook zo. De vrouw die jehova is en niet mag liegen van haar geloof. De jongeman die zonder enige logica aan het zoenen slaat op momenten dat hij de kans krijgt.
Was het echt grappig? Dat wist ik niet zo goed. Het is een soort humor waar je wel voor moet 'open staan', zoals dat heet.
Vermakelijk wel ja, maar onvergetelijk zoals op de band staat nee. Nu drie dagen later kan ik me bijna niets meer herinneren van de film, van Antonio Banderas in zijn jonge jaren, of de sterke overspannen rol van Carmen Maura. Je moet ook wel van camp en cult houden om deze films van Aldomovár te waarderen, of in de juiste stemming zijn (wat op hetzelfde neer komt).
Mujeres al borde un ataque de nervios op dvdverdict.com, cinema.nl, apollomovieguide.com, movie2movie.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage