MY MAN GODFREY (VS, '36) ***** IMDB
'Hoe is dat paard nou in de biblotheek gekomen?'
Man, zwerver, wordt van een vuilnisbelt gehaald. Hij is 'de vergeten man' bij een spelletje voor welgestelden. Omdat de dame die hem vond gek op hem is, wordt hij bij haar familie, de Bullocks, in dienst genomen als bediende. De familie blijkt merkwaardig en bovendien heeft hij ook een voorgeschiedenis.
My man Godfrey zou je zeker niet de 1936 geven waarin het gemaakt is. Het script is intelligent, de acteurs zijn uitstekend, de film vermaakt als een tierelier, met veel droogkomisch acteerwerk en niets aan clichés. Zoals velen al zeiden: zo goed als perfect.
Vooral charmant is het acteerspel van de man die Godfrey speelde, William Powell. Hij speelt zijn charmante Godfrey met dezelfde klasse-uitstraling als Charles Boyer in Cluny Brown. Al vanaf zijn eerste optreden in de film is hij magistraal. Vervuild en dakloos maar eervol en zelfverzekerd. Toch is ook hij niet perfect. Hij wordt soms dronken.
Ook de andere acteurs weten wel raad met het materiaal, zoals Carole Lombard als Irene Bullock, Gail Patrick als zus Cornelia, Alice Brady als moeder. Ze spelen allen precies zo overdreven als zou moeten in zo'n film. Eugene Pallett, die geregeld niets snapt van het gezin waarmee hij leeft, is een prachtige getergde vader, die niet kan wachten tot hij de 'fat' (zo heet dat in Russische romans) Carlo eruit kan smijten. Carlo is een gevoelige, briljante geest volgens moeder. Elke keer als hij het woord 'geld' hoort, gaat hij huilend aan het kozijn hangen.
Het blijft interessant om te zien hoe het de stituatie tussen de twee zussen en Godfrey verloopt. De hopeloos verliefde Irene wordt fraai uit haar dromen gehaald met een aandoenlijk gesprekje in de keuken. Er komt geen goed maar ook geen slecht einde, wat me verraste.
De kracht van de film is z'n superieure spot. Je kunt beter een dakloze dan rijke stinkerd zijn geweest om te weten wat het leven echt waard is, laat de film weten. Deze rijken worden niet bespot om hun slechtheid maar om hun decadentie. Zoals ze na een avondje stappen zeggen: 'Hoe is dat paard nou in de biblotheek gekomen?' Waarom hebben de mensen die hard werken dat nooit? Omdat die zich geen verveling kunnen permitteren, legt de film uit.
Regisseur Gregory La Cava is voor mij een grote onbekende, hoewel hij nog meer mooie, komische films gemaakt schijnt te hebben. Opmerkelijke carrière voor iemand die dacht dat hij hooguit animatietekenaar zou worden. Deze film werd gemaakt naar een boek van Eric Hatch.
My man godfrey op crazy4cinema.nl, filmcritic.com, dvdtalkcom, digitallyobsessed.com, cinema.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage