UN NOMMÉ LA ROCCA (FR, '61) ** IMDB
Aldoor naar de blaffers grijpen in matig misdaaddrama
Straatbende terrorisseert. La Rocca is de snelle, behendige schutter. Hij doet zijn best iedereen in te schakelen om de bende tegen te werken. Toch komt hij in de bajes.
Deze film is gemaakt door de zoon van Jean Becker, ook Jean Becker geheten. Hij lijkt in pa's voetsporen te willen treden (Le trou) door met dezelfde thema's en scriptschrijver (Giovanni) in zee te gaan. Harde, pure misdaad.
Giovanni peurde voor het script net als voor Le trou veel uit zijn eigen bajesherinneringen. De isoleercellen, de tasjes die ze meezeulen, de domme bewaarders die het niet begrijpen dat als een gevangene je bedreigt met een mes je er best werk van kunt maken.
Giovanni is geen geoefend scriptschrijver en hierdoor krijgt Un nommé La Rocca per ongeluk een ongewoon verhaalpatroon. Een klassiek misdaadmachtsverhaal aan het begin. Met die straatbende werd de toon al anders. Dat valt in het niet bij de overgang van gangsterfilm naar bajesfilm. Zitten ze ineens aan het strand mijnen uit te graven (het meest interessante gedeelte).
Bij episodes waarvan je verwacht dat La Rocca, immers scherpschutter en zelfverzekerde crimineel, zich wel zal redden, faalt hij compleet. Nog zo'n episode is als ze in de bajes zitten en je verwacht dat ze ontsnappen. Er is een huurmoordenaar die halverwege het verhaal zegt: Ik doe het niet en het verhaal uitloopt met zijn koffer.
Ook erg onlogisch is hoe makkelijk men mensen doodt; een terugkerend element van de film. Er hoeft maar iets mis te gaan en hup, de blaffers worden gegrepen. Ten slotte begrijp je er niets van wat die La Rocca, met zijn superieure intelligentie, nou moet met die vervelende maat van hem. Hij laat een geweldig mooie vrouw (Béatrice Altariba) in de steek om elders derde wiel te worden.
In 1972 opnieuw gemaakt en nu door Giovanni zelf geregisseerd.
Nommé La Rocca op cinemotions.com, filmsdefrance.com, movie2movie.nl, cinema.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage