LA NUIT AMÉRICAINE (FR, '73) **** IMDB
Veel anekdotische geestigheid in film over film
Truffaut, alias regisseur Ferrand, maakt een liefdesdrama. Hij doet dat met acteurs als Alphonse (Jean-Pierre Léaud) en Julie (Jacqueline Bissett), en komt duizend-en-een problemen tegen (relaties, intriges, overlijden, zwangerschap), die allemaal opgelost moeten worden.
La nuit Americaine is voor filmliefhebbers een zeer interessante film. De film is weliswaar een speelfilm van Truffaut, en de namen zijn verschillend, maar het is tegelijk ook een documentair werk, waarin we leren hoe dat filmvak er nu in de praktijk uitziet.
Ik denk, instinctief, dat het een zeer realistische benadering is van hoe je een film maakt, zonder dat het verfraait, romantiseert of verlelijkt. Tegelijk krijg je een gratis les praktisch filmmaken.Truffaut: 'Tot halverwege ben ik bezig om de schade zoveel mogelijk te beperken. Daarna voel ik me aan mijn stand verplicht om toch de film te maken die ik vooraf voor me zag.'
Aardig is verder de anekdotische geestigheid van de film. Een film maken is een praktische aangelegenheid, zoals passages bewijzen als de actrice die met vastgeplakte briefjes de scène moet volbrengen, de kat die maar geen melk wil drinken van een schoteltje, acteren terwijl je je ontstellend somber voelt. Hoe moeilijk Truffauts beroep eigenlijk wel is, zien we hier, en daarmee krijgt hij mij een heel stuk mee in het enthousiasme voor zijn films, die toch al niet gering was.
Ook aardig vond ik dat het denken over de film aan de kijker wordt overgelaten. Je ziet de affaires, je hoort de overpeinzingen, en er wordt geen grammetje ingevuld. Wel zitten er een heleboel dingen die niet zo opvallen zoals verwijzingen naar Truffauts eigen films. Hoeveel anekdotes zullen ook uit zijn eigen loopbaan komen?
En dat is nou precies waarom ik Truffaut zo waardeer; die doet nooit ergens hoogdravend over. Al zijn films zijn zo begrijpelijk als wat. Emotioneel is het gedoseerd en lichtvoetig. Het enige probleem is dat de opbouw soms te gewoontjes is en het drama soms te simpel.
Verder vond ik Jacqueline Bissett hier een rol van jewelste afleveren. Het lijkt of de film voor haar perfect op maat was gemaakt in een rol als zichzelf als filmster... zoals ze zich op de set zou gedragen, en misschien ook niet. Jezelf spelen is misschien wel de lastigste rol. Gelukkig krijgt ze tegenspel van Léaud, die hier geen millimeter anders is dan de Antoine Doinel-rollen die hij speelde.
La nuit Americaine op filmcritic.com, cinemateur.nl, digg.be, cinema.nl, dvdsavant.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage