OCEAN'S TWELVE (VS, '05) **** IMDB
Visuele hoogstandjes en durf belangrijker dan verhaal
Twaalf criminelen nemen het op tegen de Franse topcrimineel Toulour om een duur ei van Fabergé te veroveren. Toulour is helaas nagenoeg onverslaanbaar. Of toch wel?
Ik weet dat bijna niemand deze film geslaagd vond maar ik val er elke keer voor. Ontspannen acteurs. Speelse montage. Lekkere muziek. Interessante kraken. Veel verplaatsingen. Ongewone gesprekken. Leuke plots. Vriendelijke karakters. Iemand van De Filmkrant noemt Soderberghs werk 'superieur gezichtsbedrog' en daar kan ik me in vinden.
Het gaat in deze film ook niet om het verhaal, het gaat om de visuele hoogstandjes. Daar genoot ik enorm van. Het vliegtuig dat van links naar rechts overvliegt. De overgang van zwartwit naar kleur midden in een scène. De pauzes als iemand een rare bek trekt. De bizarre danspartij langs de lasers (hier te vinden op Youtube).
Hoeveel andere miljoenenproducties zouden de durf hebben om zo'n grap over Julia Roberts in te lassen – waarmee de film een fantasierijke stap zet in de wereld tussen feit en fictie.
De virtuositeit is toch ondergeschikt aan de menselijkheid van de karakters. Dat is belangrijk want anders zouden we schouderophalen over die stijl. Klassegangsters met gevoelens zijn niet nieuw, maar zo charmant als deze mannen zie je ze zelden. Ze hebben hun fouten en vergissingen.
In deze film maakt Rusty het wel heel bont als hij een commissaris van Europol wil versieren (met een grappig stukje als hij door de politie in Rome achterna wordt gezeten). Dan kun je wel verwachten dat ze jouw mobiele telefoon gapt. En in plaats van zich druk te maken over hoe een half miljard binnengehaald moet worden, maakt Danny Ocean zich zorgen over dat iedereen hem al vijftig inschat.
Het is nogal makkelijk schieten op een film die zich vooral uitleeft in stijl. Toegegeven, je kunt natuurlijk met twaalf hoofdrolspelers in twee uur (en twee kraken) geen complete levensverhalen vertellen. Dat moet je dan ook niet verwachten, lijkt mij.
Hij gaat zijn eigen gang, Soderbergh, zelfs in zijn vlotste films, en is een van de weinige regisseurs die de charme van de jaren zestig en zeventig films kan laten herleven. Hij heeft natuurlijk geluk dat Clooney, Damon en Pitt zijn vrienden zijn en met zulke jokers zal iedere productiemaatschappij zeggen: het maakt me niet uit wat je maakt, al is het een reclame voor asperientjes.
Ocean's 12 op cinema.nl, reelviews.net, salon.com, apolloguide.com, thetimes.co.uk, digg.be, eyeforfilm.co.uk
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage