THE PARTY (GB, '68) ****
Hrundi V. Bakshi wordt uitgenodigd om naar een party te gaan. (Hij was genoteerd om nooit ergens meer aangenomen te worden maar per ongeluk kwam hij op een lijst en nog meer per ongeluk komt hij ook binnen.)
We volgen Bakshi terwijl hij probeert te socialiseren. Hij ontmoet op de party de beroemde Bill Kelso en veel andere onbekende bekenden. Uit zijn onhandigheid volgt er een reeks sketches met eten, drinken, intercoms, dansen en een olifant.
The party is zo simpel als de titel. Het is niets anders dan een droogkomische beschrijving van hoe iemand een feestje kapot maakt. Het is een film met veel pauzes en je hoeft ook niet per se om de grappen te lachen, zoals je bijvoorbeeld bij een film als Aaltra niet hoeft te schateren, maar dat wel doet. Ik moet er toch vaak wel om lachen, zoals ik elke keer moet schateren om onderstaand filmpje met 'Birdie num-num'.
Het aantal feestgangers dat in moderne films feestjes verpest in films is nu niet meer te tellen. Mr. Bean is wel de duidelijkste erfgenaam van Bakshi. Maar bij Mr. Bean moet je lachen, terwijl Bakshi tragisch is.
Het sterke van deze sketcherige aanpak is dat je steeds niet weet wat er gaat gebeuren en dat zorgt ervoor dat The party nu al die jaren ook nu nog aardig blijft tot het einde. Je kunt de film ook door het ontbreken van een verhaal makkelijk een tweede keer kijken. Dan zie je pas goed hoe geestig Peter Sellers zijn Hrundi V. Bakshi speelt, zoals vermoedelijk niemand anders had gekund en je vraagt je af of iemand anders erna ooit die rol zo had kunnen neerzetten.
The party op imdb.com, apolloguide.com, filmcritic.com, icine.it, cinema.nl, dvdtimes.co.uk, rogerebert.com