THE PASSENGER (VS, '75) *** IMDB
Film die filmgeschiedenis wilde schrijven
Een man neemt voor de lol de identiteit van iemand anders aan. Niet zo snugger, want die andere is niet zo zuiver op de graat.
Fan van Antonioni ben ik nog steeds niet, geloof ik, hoewel ik dat baseer op maar twee films: Blow-up en deze. Beide films zitten vol lange, trage camerawendingen waar ik kriegelig van word. Neem nu een van de allerlaatste scènes als we door de spijlen heen kijken. Is dat sfeeropbouw of cinematografische zelfoverschatting? Het mysterie wordt er niet mee geholpen.
Het helpt me ook niet dat Jack Nicholson de hoofdrol heeft want hij lijkt veel te veel op de Nicholsons van One flew..., Five easy pieces, Chinatown, The shining. Ik bewonder zijn losse stijl, zijn manier om met simpel kijken te acteren, maar het is me te bekend. Komisch dat het me uitgerekend in deze film zo tegenvalt, die volgens kenners een van zijn allerbeste prestaties moet zijn.
Vaker dan we denken bepaalt architectuur het gevoel van een scène. Daarvan veel in deze film. Dat vond ik interessant.
De vraag is: wat was de film geweest met een beter verhaal? David Locke had echt in de huid van Robertson kunnen kruipen en ook zijn familie en geschiedenissen kunnen opzoeken. Daar zat wel meer originaliteit.
Dan was het al meer een komedie geworden, denk ik, en daar was Antonioni niet op uit. Die wilde filmgeschiedenis schrijven. Dat zie je er voortdurend aan af. Zonder dat het nou iets doet, behalve, zo op de valreep zie ik toch iets, dat Maria Schneider hier formidabel speelt. Alsof ze per ongeluk in de film terecht is gekomen en toen maar dacht: dat acteren laat ik achterwege, ik doe wel zoals ik ben. Dat pakt vaak gelukkig uit en ook hier.
The passenger op rogerebert.com,cinema.nl, dvdtoile.com, dvdsavant.com, filmcritic.com, kunstbus
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage