PENNY SERENADE (VS, '49) *** IMDB
Soap toen er nog geen soaps waren
Soms gaat je bedrijfje failliet, ben je blut, wordt een kind ziek, vindt een aardbeving plaats. Penny serenade is een schets van het leven achter de schermen, het gewone huiselijke leven.
Penny serenade kun je beschouwen als een vroege voorloper van de soaps waar we sinds de jaren zeventig mee doodgegooid worden. Penny serenade is als het ware een chique soap en dat moet ook wel als Irene Dunne en Cary Grant de hoofdrol spelen.
De meest saaie en dramatische stukken zijn eruit gelaten en dat beviel me wel. Zo ontroerde de film me best, zeker aan het begin, met de Billy Wilder-achtige ontmoeting.
Het verhaal wat erna komt is me te vrouwelijk. Wat er bijvoorbeeld in de man omgaat, is bijzaak. Het gaat hier louter om alle emotionele hartewensen van de vrouw. Die dienen te worden ingewilligd. Ook alleen dan wil ze blijven. Of zij ergens moet veranderen? Daar is geen sprake van. Hoe kan zoiets nou worden verondersteld romantisch te zijn? De liefde die ze voor hem voelt, doet er niet eens toe (dat merk je wel aan het einde, dat vrouwen dan vermoedelijk wel logisch zullen vinden, maar ik helemaal niet).
Het is lastig kijken als man en tegenstander van de zinloze manier waarop de mens maar massaal kinderen blijft fokken in een wereld van enorme overbevolking. Kinderen kunnen gelukkig maken, zeker, maar chocola eten ook, films kijken ook, beminnen ook, lezen ook, een kat aaien ook.
Penny serenade is wel charmant maar niet het charmante tragikomische meesterwerk waar ik op hoopte. Vooruit, soap was toen nog niet het lopende band-werk dat het nu is geworden.
Penny serenade op variety.com, crazy4cinema.com, sover.net, epnions.com, cinema.nl
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage