PICKUP ON SOUTH STREET (VS '53) *** IMDB
Pulpverhaal met smaak gebracht door Sam Fuller
Fotofilmpje met geheime codes komt via tasjesdief bijna in handen van communisten. Iedereen zoekt elkaar, schiet op elkaar, pleegt dubbelspel met elkaar. Veel geheimzinnigheid rondom een vissershokje, de woning van de tasjesdief.
Wat ik zo lekker vond aan een film als deze is dat het echt film is. Overdreven vechtscènes, close-ups van kussende stelletjes, acteurs die zweten alsof ze in een sauna zitten. Áls je eraan toegeeft, en waarom niet, zo is film ooit bedacht, dan is het leuk kijkvoer.
De film is net een tikje beter dan andere film noirs uit die tijd. Dat komt volgens mij door twee dingen: doordat er geen melodramatische scènes in zitten, en door de vertolking van de zelfkanttypes. Moe, Skip en Candy: ze zijn neergezet zoals ze neergezet moeten worden in een sappige thriller. De rol van Thelma Ritter als Moe is zelfs aandoenlijk te noemen, Oscarwaardig.
Ook deze film heeft zoals veel film noirs nogal wat clichés, maar in een goede film is dat niet erg. En natuurlijk is het verhaal niet zo heel boeiend. Ik ken Sam Fullers werk niet echt goed (alleen The big red one) en ik kan me wel voorstellen dat hij, zoals anderen zeggen, beter werk heeft gemaakt.
Het gaat erom in pulpverhaaltjes dat de spanning er tot het einde in blijft zitten, met een aantal moorden, een metroscène en een vindingrijke actiescène met een keukenliftje. Nul komma nul pretentie en daar moet je in de stemming voor zijn. Dat was ik wel. Nu, achteraf, denk ik ik dat het acteerwerk van Richard Widmarck daarvoor veel hielp. Hij is echt die schurk. Hou hem tegen!
Pickup on south street op filmcritic.com, dvdclassik.com, dvdsavant.com, cinema.nl, sensesofcinema.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage
Er is geen trailer