PLATOON (VS, '86) ***
Platoon is oorlog in een miniatuurperspectief: wanhopige situaties, de dood alom, en vechten tegen de kwaadheid in jezelf.
Men vond Platoon de eerste film die echt de Vietnamoorlog neerzette. Nobel streven maar net als in Salvador maakt regisseur Oliver Stone de vergissing om te denken dat opgestapelde realistische anekdotes samen een film zijn. Deze gemaaktheid verpestte voor mij Platoon.
Die anekdotes worden voorzien van handig passende typetjes. Je krijgt slechte soldaat, zwakke leider, blije verlofganger, lessenlerende groentje, politiek uitgesprokene, simpele mensenknaller, moralist. Allemaal zo gemaakt dat ik de hele tijd een andere platoon voor me zag: die van de explosie-specialisten, make-up artiesten, militaire specialisten, scriptschrijvers, acteurs die soldaten spelen, kortom, de hele rataplan.
In The big red one werkte een opeenstapeling van anekdotes wel maar die film was een stuk luchtiger. Dit is recht-voor-zijn-raap oorlogsdrama, opgezet als een lesje op de filmacademie. Goed gedaan maar eigenlijk een film als vele anderen.
Terwijl ik denk: als je interpreteert, doe het dan góed, zeg echt wat met je film, iets waar je dagen later nog over nadenkt. Of wees zo realistisch als een documentaire ter plaatse. Maar hoe verkoop je dat bij je producers? Dat is niet te doen, vrees ik.
Er rest niets anders dan drie wijze lessen te trekken uit Platoon. Iedereen die een beetje snugger is, weet dat hij of zij stressplaatsen in zijn leven moet mijden. Voordat je het weet gooit iemand kilo's napalm op je. Een andere les is dat Oliver Stone al jaren films maakt zonder dat hij nou zo getalenteerd is. Maar ik zou ook liever films maken dan een kantoorbaan hebben. De derde les is dat je iedere film wel iets verrassends ziet, zoals Johnny Depp als vloeiend Vietnamees sprekende tolk.
Platoon op imdb.com, cinema.nl, reelviews.net, filmcritic.com, rogerebert.com, digg.be, dvdtimes.co.uk, filmzentrale.de