POLICE (FR, '85) *** IMDB
Boeiende film ondanks bekend scriptmateriaal
Leep vrouwtje doet het met gangster, advocaat en politie-agent. Compleet met een tas vol miljoenen zorgt dat voor een hoop onrust bij betrokkenen.
De film begint ijzersterk met een rommelige en zeer geloofwaardige ondervraging van een Tunesische crimineel (die in die vijf minuten de beste rol van de film speelt). Dan gaat het sterk verder met een sober portret van de werkwijze van de politie. Vervolgens oninteressant gewauwel over die domme diefstal van Noria. Een hoop woorden over haar onmogelijke liefde met Mangin. Uiteraard moeten ze het even doen midden in het politiebureau.
Waarom moet dat toch altijd, die onttakeling van de hoofdpersoon? In welk politiek-correct cinemaboek heeft Catherine Breillat, de schrijfster hiervan, dat gelezen? Waarom kunnen we niet gewoon een verhaal afmaken en zelf onze conclusies trekken?
Het charismatische, losse spel van Dépardieu is gelukkig leuk om naar te kijken. Misschien is hij geen superieur acteur, wordt zijn spel overschat zoals velen zeggen, maar hij zit wel altijd heel geconcentreerd in iedere rol. Zo genoot ik net zo van zijn rol in Tais-toi bijna twintig jaar na deze film.
Opladen voor deze rol kon hij vermoedelijk zo goed omdat regisseur Pialat improvisatie leuk vindt. Dat moet prettig werken zijn voor een acteur. Sophie Marceau is in een van haar eerste filmrollen ook echt dat vervelende dametje. En Richard Anconina vond ik voortreffelijk als miezerige advocaat. Als dat je drie hoofdrolspelers zijn, dan zit je wel gebeiteld als film.
Bovendien is een keer de donkere zijde van de maatschappij aardig in beeld gebracht. Daar zitten nogal wat personen op elkaars lip: de rechtszoekenden, de rechtsprekenden, en degenen die vinden dat het recht zo moet zijn zoals zij dat prettig vinden.
Er is nu een ontzaglijke trend van films met menselijke criminelen en menselijke agenten en een feitelijke benadering van het misdaadwereldje (Narc bijvoorbeeld). Deze zogenaamde gelaagdheid in karakters is bijna verplichte kost geworden, maar het waren Dépardieu, Marceau, Anconina, de Tunesiërs, Pialat en, tja, dan ook scriptschrijfster Breillat die aan de wieg van dat genre stonden.
Police op washingtonpost.com, cadrage.net, objectif-cinema.com, sensesofcinema.com, cineclubdecaen.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage