PRIME CUT (VS, '72) *** IMDB
Slordig verhaal amuseert op vreemde manier
Slager blijkt oplichter en souteneur, belazert een premiejager. Premiejager gaat op jacht op slager.
Beetje rare film, Prime cut. Het verhaal is onbegrijpelijk. Je kunt het onmogelijk aan iemand uitleggen. De stijl is ook vreemd. Traag begin, langgerekt stukken, sfeervolle opnamen die weinig toevoegen. Artistiek bedoeld maar het is geen Badlands geworden.
Sommige stukken vond ik ronduit potsierlijk, zoals de James Bond-achtige nepactie in het zonnebloemenveld.
Fraai daarentegen is de manier is hoe simpel de film in elkaar zit. De pakkendste scènes zijn achter elkaar gezet. Meer is er niet gedaan. Ze worden niet verpest door een overdaad aan close-ups of explosies of zelfs maar een verhaal! Dat zie je duidelijk bij het countryfeest, waarbij de hoofdrolspelers plotseling in beeld komen en weer verdwijnen, alsof ze er slechts toevallig in voorkomen.
Verder verrukkelijke details als de muziek van Lalo Schiffrin, de sfeer van landelijk Kansas, de camera als pre-dogma-stijlvorm, en Gene Hackman en Lee Marvin, waarvan de eerste, aldus de recensie op Filmcritic.com, vrijwel voortdurend etend in beeld is.
Prime cut op rogerebert.com, variety.com, popmatters.com, avclub.com, filmcritic.com
Naar Wilde aardbeien filmdatabase, filmtips, homepage